බටහිර ආසියාවේ සහ හෝර්මුස් සමුද්ර සන්ධියේ පවතින අර්බුදකාරී වාතාවරණය හමුවේ තේ කර්මාන්තයේ පිරිවැය ව්යුහය කඩිනමින් සමාලෝචනය කර විධිමත් කළ යුතු බව ලංකා වැවිලිකරුවන්ගේ සංගමය (PA) අවධාරණය කරයි. ශ්රී ලංකාවේ සමස්ත වාර්ෂික තේ අපනයන ආදායමෙන් 45%ක් හෙවත් ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 680ක පමණ අගයක් ඉරානය, ඉරාකය, එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්යය සහ සෞදි අරාබිය වැනි මැදපෙරදිග වෙළඳපොළවල් හරහා උත්පාදනය කෙරෙන බැවින් මෙම තත්ත්වය කර්මාන්තයේ පැවැත්මට තීරණාත්මක බලපෑමක් එල්ල කර ඇත.
මෙම වසරේ ආරම්භයේ සිට මතුව ඇති සැපයුම් සහ ඉල්ලුම් පැතිවල බාධාවන් හේතුවෙන් කලාපීය වැවිලි සමාගම් (RPCs) සහ කුඩා තේ හා රබර් වතු හිමියන් ඇතුළු සමස්ත වැවිලි කර්මාන්තයටම විශාල අභියෝග රැසක් එල්ල වී තිබේ. දැනට තේ සහ රබර් නිෂ්පාදන පිරිවැයෙන් (COP) 70%ක් පමණ වැටුප් සඳහා වැය වන අතර, ඉන්ධන, පොහොර, රසායනික ද්රව්ය සහ ඇසුරුම් ද්රව්ය වැනි අනෙකුත් නිෂ්පාදන සාධක ඉතිරි පිරිවැය සඳහා දායක වේ.
කම්කරු වැටුප් ඉහළ නැංවීමේ අවශ්යතාවය පිළිබඳව මූලධර්ම වශයෙන් එකඟ වුවද, කර්මාන්තයේ ඉහළ පිරිවැය සහ අඩු ඵලදායිතාව සැලකිල්ලට ගෙන මූල්යමය වශයෙන් තිරසාර ක්රමවේදයක් අනුගමනය කිරීමේ වැදගත්කම වැවිලිකරුවන්ගේ සංගමය නිරන්තරයෙන් පෙන්වා දී ඇත. 1992 වසරේ පෞද්ගලීකරණයෙන් පසු සාමූහික ගිවිසුම් හරහා තීරණය වූ වැටුප් ක්රියාවලිය, 2021 වසරේදී වෘත්තීය සමිති එයින් ඉවත්වීමත් සමඟ වෙනස් විය. එතැන් සිට රජය හරහා වැටුප් මණ්ඩල ආඥාපනත මගින් දෛනික වැටුප තීරණය කිරීම සිදු වූ අතර, එම වැටුප් වැඩිවීම් 2026 ජනවාරි 01 දින සිට බලාත්මක විය. මෙම නව තත්ත්වය හමුවේ කර්මාන්තය රැකගැනීම සඳහා කඩිනම් සහ සැලසුම් සහගත රාජ්ය මැදිහත්වීමක් අවශ්ය බව වැවිලිකරුවන් අවධාරණය කරයි.
