පෘථිවිය උණුසුම් වීමේ වේගය මින් පෙර කිසිදා නොවූ අයුරින් ඉහළ ගොස් ඇති බව නවතම පර්යේෂණයකින් අනාවරණය වී තිබේ. එල් නිනෝ (El Niño) වැනි ස්වභාවික සාධක බැහැර කරමින් සිදු කරන ලද මෙම අධ්යයනයට අනුව, පසුගිය දශකය තුළ ගෝලීය උෂ්ණත්වය ඉහළ යාමේ වේගය දශකයකට සෙල්සියස් අංශක 0.35ක් දක්වා දෙගුණයකින් පමණ වැඩි වී ඇත. මෙය 1880 වසරේ සිට ක්රමවත්ව උෂ්ණත්වය මැනීම ආරම්භ කළ දා සිට වාර්තා වූ ඉහළම වේගයයි.
පර්යේෂකයින් පෙන්වා දෙන්නේ 1970 සිට 2015 දක්වා කාලය තුළ ගෝලීය උණුසුම ඉහළ යාමේ වේගය දශකයකට සෙල්සියස් අංශක 0.2කට වඩා අඩු මට්ටමක පැවති බවයි. එහෙත් 2013 හෝ 2014 වසරවල සිට මෙම වේගය කැපී පෙනෙන ලෙස ඉහළ යාමක් පෙන්නුම් කරයි. මෙම තත්ත්වය දිගින් දිගටම පැවතුණහොත්, පැරිස් ගිවිසුම මගින් එකඟ වූ සෙල්සියස් අංශක 1.5ක උෂ්ණත්ව සීමාව 2030 වසරට පෙර ඉක්මවා යාමට වැඩි ඉඩකඩක් පවතින බව විද්යාඥයෝ අනතුරු අඟවති.
පසුගිය වසර තුන ඉතිහාසයේ වාර්තා වූ උණුසුම්ම වසර තුන ලෙස සටහන් වී ඇති අතර, ෆොසිල ඉන්ධන භාවිතය හේතුවෙන් වායුගෝලයට මුදා හරින කාබන් දූෂණය මෙයට ප්රධානතම හේතුව වී තිබේ. මීට අමතරව, වායුගෝලයේ ඇති සිසිල් කාරක ලෙස ක්රියා කරන සල්ෆර් අංශු ප්රමාණය අඩු වීම ද උෂ්ණත්වය ඉහළ යාම තවත් වේගවත් කර ඇත. උෂ්ණත්වය ඉහළ යාම සෙල්සියස් අංශක 1.5ත් 2ත් අතර මට්ටමකට පැමිණීමෙන් තාප තරංග, දැඩි කුණාටු සහ ස්වභාවික පද්ධතීන් බිඳ වැටීම වැනි බිහිසුණු ප්රතිවිපාක ඇති විය හැකි බව විද්යාඥයෝ වැඩිදුරටත් පවසති.
මෙම වේගවත් උණුසුම් වීම තාවකාලික තත්ත්වයක් ද නැතහොත් ස්ථාවර වෙනසක් ද යන්න පිළිබඳව ඉදිරි වසර කිහිපය තුළ නිරන්තර අධීක්ෂණය අත්යවශ්ය වේ. කෙසේ වෙතත්, පෘථිවිය තවදුරටත් රත් වීම වැළැක්විය හැකි එකම ක්රමය වන්නේ ෆොසිල ඉන්ධන භාවිතය අවම කර කාබන් විමෝචනය ශුන්ය මට්ටමට (Net Zero) ගෙන ඒම බව පොට්ස්ඩෑම් දේශගුණික බලපෑම් පර්යේෂණ ආයතනයේ ස්ටෙෆාන් රාම්ස්ටෝෆ් මහතා අවධාරණය කරයි.
