දත්ත, වේගය සහ ඩිජිටල් පද්ධති මගින් නූතන යුධ කලාව කෙතරම් දුරට වෙනස් වෙමින් පවතින්නේද යන්න පිළිබඳව ජර්මානු හමුදා ප්රධානී ලුතිනන් ජෙනරාල් ක්රිස්ටියන් ෆ්රොයිඩින් (Christian Freuding) යුරෝනිව්ස් (Euronews) පුවත් සේවය සමඟ පැවති විශේෂ සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී අදහස් දක්වා තිබේ. නූතන යුධ පිටිය වඩ වඩාත් විනිවිද පෙනෙන සුළු බවට පත්වෙමින් ඇති අතර, එහිදී ඩ්රෝන යානා, සංවේදක (Sensors) සහ චන්ද්රිකා මගින් තත්පරයෙන් තත්පරයට දත්ත රැස් කරන බව ඔහු පෙන්වා දෙයි.
ඔහු මෙම තත්ත්වය හඳුන්වන්නේ ‘වීදුරු වැනි’ (Glass-like) යුධ පිටියක් ලෙසයි. මෙහිදී තනි ආයුධ පද්ධතිවලට වඩා වැදගත් වන්නේ තථ්ය කාලීනව (Real-time) ලැබෙන දත්ත කොතරම් වේගයෙන් විශ්ලේෂණය කර තීරණ ගන්නේද යන්නයි. සතුරාට වඩා වේගයෙන් තීරණ ගැනීමට හැකි පාර්ශවයට යුධ පිටියේ වාසිය හිමි වන බව ජෙනරාල්වරයා අවධාරණය කරයි.
ජර්මානු හමුදාව (Bundeswehr) මෙම නව ප්රවේශය ‘දත්ත කේන්ද්රීය යුධ කලාව’ (Data-centric warfare) ලෙස හඳුන්වයි. එහිදී දත්ත යනු මධ්යම සම්පතක් වන අතර එය එක්තරා ආකාරයක ‘පතොරම්’ (Ammunition) විශේෂයක් ලෙස ක්රියා කරන බව ඔහු වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය. තාක්ෂණික දියුණුව සමඟ අනාගත යුද්ධ හුදු භෞතික ශක්තිය මත නොව, තොරතුරු තාක්ෂණයේ සහ වේගයේ බලය මත තීරණය වනු ඇති බව මෙම විග්රහයෙන් පැහැදිලි වේ.
