යාපනය විශ්වවිද්යාලයේ කිලිනොච්චිය පරිශ්රය තුළ පවතින උග්ර අධ්යයන හා ශිෂ්ය සුභසාධන ගැටලු රාශියක් පිළිබඳව මාධ්ය විශේෂ දැනුවත් කිරීමක නිරත වෙමින්, ඉංජිනේරු පීඨ ශිෂ්ය සංගමයේ සභාපති මධුශාන් රාජපක්ෂ මහතා පෙන්වා දෙන්නේ වසර ගණනාවක සිට අඛණ්ඩව පවතින මෙම ප්රායෝගික දුෂ්කරතා සම්බන්ධයෙන් විෂයභාර අධ්යාපන අමාත්යවරිය සහ අග්රාමාත්යවරිය ඇතුළු වගකිවයුතු ඉහළම රාජ්ය පාර්ශ්ව ලිඛිතව දැනුවත් කර තිබියදීත් මෙතෙක් කිසිදු සාධනීය සහනයක් හෝ ප්රතිපාදනයක් ලැබී නොමැති බවයි. විශේෂයෙන්ම ප්රධාන පීඨ පහක සිසුන් 1,000කට අධික පිරිසක් දෛනිකව මුහුණ දෙන මෙම මූලික අවම පහසුකම් පිළිබඳ ගැටලු විසඳීමට වත්මන් මාලිමා රජයේ බලධාරීන් දක්වන දැඩි මන්දගාමී සහ උදාසීන පිළිවෙත සමස්ත ශිෂ්ය ප්රජාවගේ දැඩි දෝෂදර්ශනයට හා පිළිකුලට ලක්ව තිබේ.
අදාළ මාධ්ය හමුවේදී ශිෂ්ය සංගම් සභාපතිවරයා විසින් කිලිනොච්චිය මණ්ඩපය මුහුණ දෙන ප්රධාන පරිපාලනමය හා යටිතල පහසුකම් බිඳවැටීම් කිහිපයක් සාක්ෂි සහිතව මෙසේ විග්රහ කළේය. වසර 36ක් තරම් දීර්ඝ ඉතිහාසයක් ඇති කෘෂිකර්ම පීඨය ඇතුළු කිලිනොච්චිය සමස්ත පරිශ්රයේ පවතින කිලෝමීටර් 5.5ක අභ්යන්තර මාර්ග පද්ධතිය මෙතෙක් නිසි පරිදි කාපට් කර නවීකරණය කර නොමැති වීම නිසා පවතින දැඩි දූවිලි හා මඩ සහිත තත්ත්වය හේතුවෙන් දෛනිකව සිසුන්, ආචාර්යවරුන් හා අනධ්යයන කාර්ය මණ්ඩලය විවිධ බරපතළ ශ්වසන රෝගවලට ගොදුරු වී ඇත. මීට අමතරව, 2013 වසරේ සිට අද දක්වාම තාවකාලික තහඩු ගොඩනැඟිල්ලක පවත්වාගෙන යන ඉංජිනේරු පීඨ ආපනශාලාවේ පවතින්නේ ආසන 80ක පමණක් ඉතා සීමිත ධාරිතාවයකි. එහෙත් සිසුන් 1,000කට අධික පිරිසකට සහ සමස්ත කාර්ය මණ්ඩලයට සිය දෛනික ආහාර ලබා ගැනීමට සිදුව ඇත්තේ එම සනීපාරක්ෂාවෙන් තොර පටු ඉඩකඩ තුළය.
එසේම අධ්යාපන පරිශ්රයන්හි පවතින හිඟය ද දරුණු තත්ත්වයක පවතින අතර, සිසුන් දහසකට අධික පිරිසක් සිටියදී ප්රධාන පුස්තකාලය හා පාඩම් කරන ස්ථානවල (Study Areas) ඉඩකඩ පවතින්නේ සිසුන් 120කට වැනි ඉතා සුළු පිරිසකට පමණි. වසර කණ්ඩායම් පහක සිසුන්ට පොදු උත්සවයක්, දේශනයක් හෝ රැස්වීමක් පැවැත්වීමට ප්රමාණවත් ඉඩකඩ සහිත එකදු ශ්රවණාගාරයක් (Auditorium) වත් කිලිනොච්චිය මණ්ඩපය තුළ නොමැති වීම සමස්ත විශ්වවිද්යාල පද්ධතියටම විශාල ලැජ්ජාවකි. සිසුන්ගේ මූලික ආරක්ෂාව සහ ක්රීඩා පහසුකම් ද සහමුලින්ම කඩා වැටී ඇති අතර, කලාපයේ පවතින දරුණු වන අලි තර්ජනය හේතුවෙන් 2020 වසරේදී විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරයෙකු පවා අලියෙකු පහර දීමෙන් ජීවිතක්ෂයට පත්ව ඇති ඛේදනීය පසුබිමක, සිසුන්ගේ ජීවිත ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් විධිමත් අලි වැටක් ඉල්ලා වසර ගණනාවක් තිස්සේ කළ ඉල්ලීම්වලට වත්මන් පාලනයෙන් ද මෙතෙක් කිසිදු විසඳුමක් ලැබී නැත. තවද, ප්රමිතියෙන් යුතු ක්රීඩා පිටියක් හෝ ශාරීරික යෝග්යතා මධ්යස්ථානයක් නොමැති වීම නිසා ක්රීඩා කටයුතු සඳහා සිසුන්ට කිලෝමීටර් 140ක අතිවිශාල දුරක් ගෙවමින් යාපනය ප්රධාන මණ්ඩපය වෙත යාමට සිදුවීම ප්රායෝගිකව ශිෂ්යයන් දැඩි පීඩාවකට පත්කරන්නකි.
මෙම අත්යවශ්ය ගැටලු සම්බන්ධයෙන් අග්රාමාත්යවරිය පාර්ලිමේන්තුවේදී විවිධ ප්රකාශ සහ පොරොන්දු ඉදිරිපත් කළත්, වසරකට වැඩි කාලයක් ගතවන තුරුත් බිම් මට්ටමින් කිසිදු ප්රායෝගික සහනයක් හෝ මූල්ය වෙන්කිරීමක් සිදුව නොමැති බව සම්පත් අතුකෝරළ වැනි දේශපාලන විචාරකයන් ද පෙන්වා දෙති. වත්මන් මාලිමා රජය උසස් අධ්යාපනය සුරැකීමට කටයුතු කරන බව පැවසුව ද, දුරස්ථ පළාත්වල පවතින මෙවැනි සැබෑ ශිෂ්ය ගැටලුවලට විසඳුම් දීමට අසමත් වීම තුළ ඔවුන්ගේ පරිපාලනමය දුර්වලතාවය මනාව පැහැදිලි වන බව මධුශාන් රාජපක්ෂ මහතා වැඩිදුරටත් අවධාරණය කළේය. ඒ අනුව, ශිෂ්ය පරපුරේ මූලික අධ්යාපන අයිතිය සහ ජීවත්වීමේ අයිතිය සුරැකීම සඳහා වගකිවයුතු බලධාරීන් ප්රකාශවලින් බැහැරව වහාම ප්රායෝගිකව මැදිහත් විය යුතු බව පවසමින් ඔහු සිය විවේචනාත්මක අදහස් දැක්වීම අවසන් කළේය.
