ඇමෙරිකාව සිය ‘ඉන්දු-පැසිෆික් කලාපීය විධානය’ යළිත් ‘පැසිෆික් විධානය’ ලෙස නම් කිරීම පිළිබඳව මතුව ඇති විවාදය සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වන මිලින්ද මොරගොඩ මහතා පවසන්නේ, මෙය හුදෙක් පරිපාලනමය වෙනසක් හෝ ඇමෙරිකාවේ කැපවීම අඩු කිරීමක් ලෙස නොසලකා, ඇමෙරිකාව සිය ජාතික හා උපායමාර්ගික අනන්යතාව යළි සොයා යන ගමනක කොටසක් ලෙස තේරුම් ගත යුතු බවයි. ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ ඇමෙරිකාව සිය ඉතිහාසය දෙස යළි බලමින් අනාගතය හැඩගස්වා ගැනීමට උත්සාහ කරන විට, ඉන්දු-පැසිෆික් අදහසේ මුල් නිර්මාතෘවරුන් ලෙස ඉන්දියාව සහ ජපානයද තමන්ගේම වූ උපායමාර්ගික දැක්ම යළි තහවුරු කර ගත යුතු බවයි.
මීට වසර දෙකකට පෙර හිටපු ජපාන අගමැති ෂින්සෝ අබේ මහතා විසින් අර්ථ දැක්වූ ඉන්දු-පැසිෆික් සංකල්පය හුදෙක් භූ-දේශපාලනික රඟමඩලක් නොව, ඉන්දියාව, අග්නිදිග ආසියාව, චීනය සහ ජපානය යන රටවල් වසර දෙදහසකට අධික කාලයක් පුරා සංස්කෘතික, ආගමික සහ වෙළඳ සබඳතාවලින් බැඳුණු ශිෂ්ටාචාරමය අවකාශයක් බව මොරගොඩ මහතා අවධාරණය කරයි. මෑත කාලීනව මෙම සංකල්පය මිලිටරි සන්ධාන සහ චීනයේ නැගීම වැනි කරුණු මත පමණක් පදනම් වූ පටු අර්ථකථනයකට සීමා වී ඇති බවත්, එය ඉන්දු-පැසිෆික් කලාපයේ සම්පූර්ණ අර්ථය නොවන බවත් ඔහු පවසයි.
මෙම අභියෝගය හමුවේ ඉන්දියාව සහ ජපානය අනුගමනය කළ යුතු උපායමාර්ග පිළිබඳව මොරගොඩ මහතා මෙසේ කරුණු දක්වයි:
– ඉන්දු-පැසිෆික් කලාපය පදනම් විය යුත්තේ බැහැර කිරීමක් මත නොව, සියවස් ගණනාවක අන්තර්ක්රියා මත පදනම් වූ සම්බන්ධතා මතයි.
– චීනය සමඟ පවතින උපායමාර්ගික වෙනස්කම් යථාර්ථවාදීව කළමනාකරණය කරගත යුතු වුවද, කලාපීය සාමය පවත්වා ගත යුත්තේ හුදෙක් තරඟකාරීත්වයකින් නොව ඉතිහාසය සහ සංස්කෘතික බැඳීම් පිළිගැනීමෙනි.
– ආරක්ෂක සහ ආර්ථික සහයෝගිතාව සමඟම අධ්යාපනය, සමුද්රීය උරුමයන්, බෞද්ධ ජාලයන්, විද්යාත්මක පර්යේෂණ සහ ඩිජිටල් සම්බන්ධතාව වැනි ක්ෂේත්රවලට මුල්තැන ලබා දෙමින් ශිෂ්ටාචාරමය පදනමක් මත උපායමාර්ග ගොඩනැගිය යුතුය.
ජපාන අගමැතිනි සනායේ ටකායිචි මහත්මියගේ ඉන්දීය සංචාරය සහ ෆ්ලොරිඩාහි පැවැත්වෙන G20 සමුළුව මෙම දැක්ම ඉදිරියට ගෙන යාමට කදිම අවස්ථාවක් බවද ඔහු පෙන්වා දෙයි. ඇමෙරිකාව සමඟ කටයුතු කරන අතරම, ඉන්දු-පැසිෆික් කලාපය හුදෙක් ඇමෙරිකානු උපායමාර්ගික වචන මාලාවකට හෝ වෙනස්වන දේශපාලන ප්රමුඛතාවලට සීමා නොවිය යුතු බවත්, ආසියාවේ උපන් මෙම සංකල්පයේ මීළඟ පරිච්ඡේදය ආසියාවේම දායකත්වයෙන් ලිවිය යුතු බවත් ඔහු අවධාරණය කරයි.
