ශ්රී ලංකා දේශපාලන ඉතිහාසයේ නොමැකෙන රුධිර සලකුණක් තැබූ 1971 අප්රේල් 5 කැරැල්ලට අදට (අප්රේල් 05) හරියටම වසර 55ක් සපිරේ. එදා රෝහණ විජේවීරයන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, එවකට පැවති සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක රජයට එරෙහිව වැල්ලවාය පොලිසියෙන් ආරම්භ කළ සන්නද්ධ අරගලය සති කිහිපයක් පුරා රටේ ප්රදේශ රැසක පාලනය නතු කර ගැනීමට සමත් විය. කෙසේ වෙතත්, රාජ්ය හමුදාවන් විසින් එල්ල කළ දැඩි මර්දනය හමුවේ දසදහසකට අධික තරුණ ජීවිත රටට අහිමි කරමින් එම කැරැල්ල අවසන් වූයේ මෙරට තරුණ පරපුරේ කලකිරීම සහ පන්ති පරතරය ලෝකයටම පසක් කරමිනි.
මෙම 55 වැනි සංවත්සරයේ ඇති සුවිශේෂීම සහ දෛවෝපගතම කාරණය වන්නේ, එදා තුවක්කුවෙන් රාජ්ය බලය ඇල්ලීමට උත්සාහ කළ එම දේශපාලන කඳවුරම අද වන විට ප්රජාතන්ත්රවාදීව රටේ පාලන බලය හෙබවීමයි. 1971 සහ 1987-89 සමයන්හි අතිශය කටුක අත්දැකීම් ලැබූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ පසුව සිය මාවත වෙනස් කරමින් ප්රජාතන්ත්රවාදී ප්රවාහයට අවතීර්ණ විය. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ඔවුන් ප්රමුඛ ‘ජාතික ජන බලවේගය’ (NPP) අද වන විට මහජන වරමින් ජයග්රහණය කර, අනුර කුමාර දිසානායක ජනාධිපතිවරයාගේ නායකත්වයෙන් ශ්රී ලංකාව පාලනය කිරීම ඉතිහාසයේ සුවිශේෂී හැරවුම් ලක්ෂයකි.
අප්රේල් 5 වැනිදා යනු අතීතයේ ලේ වැගිරීම් ගැන කම්පා වන දිනයක් පමණක් නොව, සන්නද්ධ අරගලයකින් උපන් ව්යාපාරයක් පරිවර්තනයන් රැසක් මැදින් පැමිණ ජනතාවගේ පරමාධිපත්යය දිනාගත් ආකාරය පිළිබඳ ජීවමාන දේශපාලන පාඩමකි. එදා තරුණ ලේ වැගිරුණු පොළොවේ අද සාමකාමී දේශපාලන පරිවර්තනයක් සිදුවී තිබීම, තුවක්කුවට වඩා ඡන්ද පත්රිකාව බලවත් බව ලෝකයටම දෙන කදිම ආදර්ශයකි. අතීතයේ පීඩිත පන්තිය දුටු විමුක්ති සිහිනය අද ප්රජාතන්ත්රවාදී රාමුවක් තුළ ඉටු කිරීමට දරන මෙම උත්සාහය, ශ්රී ලාංකීය දේශපාලනයේ පරිණතභාවය මැනවින් විදහා දක්වන්නකි.
