මදුරුවන් තම ඉලක්කය හඳුනා ගැනීම සඳහා මිනිසා පිට කරන කාබන් ඩයොක්සයිඩ් වායු ධාරා සහ ගන්ධය උපයෝගී කර ගනී. මිනිස් සිරුරෙන් පිටවන කාබන් ඩයොක්සයිඩ් ප්රමාණය වැඩි වන තරමට මදුරුවන් ඒ වෙත ආකර්ෂණය වීමේ ප්රවණතාව වැඩි වේ.
වැඩිහිටියන් දරුවන්ට සාපේක්ෂව වැඩි කාබන් ඩයොක්සයිඩ් ප්රමාණයක් පිට කරන බැවින් මදුරුවන් ඔවුන් වෙත වැඩිපුර ආකර්ෂණය වේ. ගර්භණී සමයේදී ශරීරයේ පරිවෘත්තීය ක්රියාවලිය සහ හුස්ම ගැනීමේ වේගය ඉහළ යාම හේතුවෙන් සාමාන්ය කාන්තාවන්ට වඩා දෙගුණයකින් මදුරුවන් ගැබිනියන් වෙත ආකර්ෂණය වේ. සිරුරේ ස්කන්ධය වැඩි අය මෙන්ම ව්යායාමවල නිරත වන අය ද සාමාන්ය ප්රමාණයට වඩා වැඩි තාපයක් සහ කාබන් ඩයොක්සයිඩ් පිට කරන බැවින් මදුරුවන්ගේ අවධානයට ලක් වේ. රොක්ෆෙලර් විශ්වවිද්යාලයේ පර්යේෂණයකට අනුව, සමේ කාබොක්සිලික් අම්ල වැඩිපුර අඩංගු පුද්ගලයන්ගේ සුවඳ හඹා යාමට මදුරුවන් විශේෂයෙන් පෙළඹෙන බව අනාවරණය වී ඇත.
මදුරුවන්ගේ ගැහැනු සතුන් බිත්තර මේරීම සඳහා අවශ්ය ප්රෝටීන ලබා ගැනීමට මිනිස් රුධිරය සොයා එන අතර, ඉහත සාධක ඔවුන්ගේ ගොදුර හඳුනාගැනීමේ ක්රියාවලිය තීව්ර කරයි.
