ආසියාවේ ස්ථාවරත්වය තහවුරු වන්නේ එක් බලවතෙකුගේ ආරක්ෂක මණ්ඩල ආසනය සාධාරණීකරණයේ පෙර කොන්දේසියක් ලෙස සැලකීමෙන් හෝ ස්වෛරී නවීන රාජ්යයන් “ශිෂ්ටාචාරමය රාජ්යයන්” ලෙස හඳුන්වාදීමෙන් නොවන බව සිචුවාන් විශ්වවිද්යාලයේ දකුණු ආසියාතික අධ්යයන මධ්යස්ථානයේ මහාචාර්ය සහ සහකාර පීඨාධිපති හුආන්ග් යුන්සොං පවසයි. The Print වෙබ් අඩවිය ඔස්සේ අදහස් දක්වමින් ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ ජාත්යන්තර නීතිය, ඉවසීමෙන් යුත් රාජ්ය තාන්ත්රිකභාවය සහ විශ්වාසය ක්රමයෙන් වර්ධනය කර ගැනීම හරහා පමණක් මෙම ස්ථාවරත්වය ළඟා කරගත හැකි බවයි.
මිලින්ද මොරගොඩ විසින් මීට පෙර ඉදිරිපත් කරන ලද ලිපියක අඩංගු ඇතැම් අදහස් අනුමත කරන අතරම, හුආන්ග් යුන්සොං එහි මූලික කරුණු හතරක් සම්බන්ධයෙන් තම එකඟ නොවීම ප්රකාශ කර තිබේ. විශේෂයෙන්ම, ඉන්දියාවේ එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩල සාමාජිකත්ව අපේක්ෂාව බහුපාර්ශ්වවාදයේ සාර්ථකත්වය මැන බලන මිනුම් දණ්ඩක් ලෙස සැලකීම ප්රතික්ෂේප කරන ඔහු, චීනයේ ස්ථාවරය වන්නේ සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවලට, විශේෂයෙන්ම අප්රිකාවට මූලිකත්වය ලබාදිය යුතු බවයි. එසේම, දෙරට අතර සබඳතා “ශිෂ්ටාචාරමය රාජ්ය” සංකල්පය මත පදනම් නොවන බවත්, එය පස් වැදෑරුම් ප්රතිපත්ති සහ ස්වෛරීභාවය මත පදනම් වූවක් බවත් හුආන්ග් පෙන්වා දෙයි.
ස්ථාවර අඩු විශ්වාසයක් මත පදනම්ව ගනුදෙනු කිරීම වෙනුවට දෙරට අතර දේශපාලන අන්යෝන්ය විශ්වාසය නිරන්තරයෙන් වර්ධනය කරගත යුතු බව චීන විදේශ අමාත්ය වං යී (Wang Yi) විසින්ද අවධාරණය කර ඇති බව ඔහු පෙන්වා දෙයි. ඉන්දියාව සහ චීනය අතර අතීත සබඳතා මෙන්ම වර්තමාන රාජ්ය තාන්ත්රික ප්රවේශයන් ගැඹුරින් විශ්ලේෂණය කරන මහාචාර්ය හුආන්ග් යුන්සොං, සැකය සහ කෘතිම සංකල්ප පසෙකලා නීතිය හා ස්වෛරීභාවය මත පදනම්ව විශ්වාසය ගොඩනඟා ගැනීම ඉදිරි ගමනට ඇති එකම මඟ බව අවධාරණය කර සිටී.
