ජාත්යන්තර කම්කරු සංවිධානයේ දත්ත පාදක කරගනිමින් නිකුත් කරන ලද නවතම ගෝලීය දර්ශකයකට අනුව, සමීක්ෂණයට ලක් කළ රටවල් 130 ක් අතුරින් ශ්රී ලංකාව 120 වැනි ස්ථානයට පත්වීමත් සමඟ මෙරට ශ්රම බලකායේ අවම වේතන මට්ටම සම්බන්ධයෙන් දැඩි කතාබහක් නිර්මාණය වී තිබේ. ජීවන වියදම සහ සේවකයන්ගේ මිලදී ගැනීමේ හැකියාව සැලකිල්ලට ගනිමින් සකස් කර ඇති මෙම ශ්රේණිගත කිරීම්වලට අනුව, ශ්රී ලංකාවේ මාසික අවම වේතනයේ මිලදී ගැනීමේ හැකියාව ඇමරිකානු ඩොලර් 200 ක මට්ටමක පැවතීම ජාතික මට්ටමින් දැඩි ආර්ථික හා සමාජීය අභියෝග මතු කරන්නකි.
මෙම ගෝලීය දර්ශකයේ පෙරමුණ ගන්නා ස්විට්සර්ලන්තය ඩොලර් 3,804 ක මාසික අවම වේතනයක් හිමිකර ගනිමින් පළමු ස්ථානයට පත්ව ඇති අතර, ජර්මනිය, එක්සත් රාජධානිය සහ නෙදර්ලන්තය වැනි සංවර්ධිත රටවල් ඩොලර් 2,800 ඉක්මවූ ඉහළ අවම වේතන මට්ටම් රඳවා ගනිමින් ලැයිස්තුවේ ඉහළම ස්ථාන හිමිකරගෙන තිබේ. ලෝකයේ ප්රමුඛ පෙළේ ආර්ථිකයන් සමඟ සැසඳීමේදී ශ්රී ලංකාව වැනි සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක සේවකයන් මුහුණපාන බරපතළ ආර්ථික පීඩනය සහ උද්ධමනය හමුවේ වැටුප් අසමතුලිතතාවය මින් මනාව අනාවරණය වන අතර, එය මෙරට ශ්රම වෙළඳපොළේ තරඟකාරීත්වයට සහ මානව සම්පත් රඳවා ගැනීමට එල්ල වී ඇති සෘජු බලපෑමකි.
ජාත්යන්තර මට්ටමෙන් මෙවැනි පහත් තත්ත්වයකට පත්වීම මෙරට කම්කරු ප්රතිපත්ති සහ ආර්ථික කළමනාකරණය සම්බන්ධයෙන් දැඩි අවධානයක් යොමු කළ යුතු කාලය එළඹ ඇති බවට කම්කරු අයිතිවාසිකම් විචාරකයෝ පෙන්වා දෙති. සේවකයන්ගේ ජීවන තත්ත්වය නංවාලීම සඳහා සාධාරණ වේතන ක්රමවේදයක් සකස් නොකළහොත්, ඉදිරියේදී වෘත්තීය අගය අඩුවීම සහ දැවැන්ත මොළය ගැලවී යාමේ (Brain Drain) අර්බුදය තවත් උග්ර වීමට ඉඩ ඇති බැවින්, ආයතනික මට්ටමින් සහ ජාතික ගත යුතු ප්රතිපත්තිමය ප්රතිසංස්කරණ තවදුරටත් ප්රමාද කළ නොහැකිය.
