ශ්රී ලංකාවේ අධ්යාපන ක්ෂේත්රයේ දශක ගණනාවක සිට නොවිසඳී පවතින ප්රධානතම ගැටලුවක් වන ‘ගුරු වැටුප් විෂමතාව’ පිළිබඳව ගුරු ප්රජාව වෙතින් මේ වන විට දැඩි විරෝධයක් සහ ඉල්ලීම් මාලාවක් මතුව තිබේ. වසර ගණනාවකට පෙර ගුරුවරුන් හැර අනෙකුත් රාජ්ය සේවකයන්ට වැටුප් වර්ධක ලබා දුන්නද, ගුරුවරුන් සඳහා ලබා දෙන බවට පොරොන්දු වූ වැටුපෙන් 1/3ක් පමණක් ලැබී ඇති අතර, ඉතිරි 2/3 ලබා දීම විවිධ ආණ්ඩු විසින් කමිටු පත් කිරීමේ මුවාවෙන් මැතිවරණ දිනා ගැනීමේ මෙවලමක් කරගෙන ඇති බව ගුරු සංගම් චෝදනා කරයි.
මෙම ආර්ථික පීඩනය හමුවේ ගුරු පවුල් මුහුණ දෙන අතිශය දුෂ්කර තත්ත්වය පිළිබඳව සමාජ දේශපාලනික අවධානය යොමුව තිබේ. ඉන්ධන මිල ඉහළ යාම, ප්රවාහන වියදම් සහ ජීවන වියදම දරාගත නොහැකි මට්ටමකට පැමිණ ඇති පසුබිමක, විශේෂයෙන්ම දුෂ්කර ප්රදේශවල සේවය කරන ගුරුවරියන් මුහුණ දෙන ගැටලු වඩාත් සංකීර්ණය. තම ස්වාමිපුරුෂයාගෙන් සහ දරුවන්ගෙන් වෙන්ව දුරබැහැර සේවය කරන ගුරුවරියන් ප්රවාහන, නිවාස කුලී සහ දරු පිරිමැසුම් වියදම් දරාගත නොහැකිව දැඩි මානසික පීඩනයකට ලක්ව සිටින බව ඔවුන් පෙන්වා දෙයි.
මෙම අර්බුදයට විසඳුම් ලෙස ගුරු සංගම් සහ ගුරු ප්රජාව බලධාරීන්ගෙන් ප්රධාන යෝජනා කිහිපයක් ඉදිරිපත් කරයි:
– ස්ථාන මාරු ප්රතිපත්ති සංශෝධනය:
දුෂ්කර සේවා කාලය වසර 2කට සීමා කිරීම හෝ පවුල් ඒකක එකතු කිරීමේ අරමුණින් ස්වාමිපුරුෂයා සේවය කරන ප්රදේශයට මාරුවීම් ලබා දීම.
– වැටුප් සහ දීමනා:
ඉතිරි 2/3ක වැටුප් වැඩි කිරීම කඩිනමින් සිදු කිරීම සහ ජීවන වියදමට ගැළපෙන පරිදි ප්රවාහන හා නිවාස කුලී දීමනා හඳුන්වා දීම.
අධ්යාපන බලධාරීන් මෙතෙක් පවත්වාගෙන ආ දැඩි ස්ථාන මාරු ප්රතිපත්ති ලිහිල් කර, ගුරු පවුල්වල ජීවන පැවැත්ම සුරක්ෂිත කිරීමට කටයුතු කරන්නේද යන්න ප්රශ්න කෙරේ. රටේ අනාගත පරපුර දෑතින් හදන ගුරු ප්රජාව අසරණ කර අධ්යාපන පද්ධතියේ ගුණාත්මකභාවය පවත්වා ගත නොහැකි බවට විද්වතුන් ද පෙන්වා දෙති. ඉතිරි වැටුප් අයිතිය දිනා ගැනීමට සහ සාධාරණ ස්ථාන මාරු ප්රතිපත්තියක් උදෙසා බලධාරීන්ගේ මැදිහත්වීම තවදුරටත් ප්රමාද කළ නොහැකි බව ගුරු ප්රජාවේ මතයයි.
