ඈත අතීතයේ සිටම ලෝකවාසී කාන්තාවන්ගේ දෑත් හැඩකළ අතිශය සුන්දර වළලු සහ වීදුරු නිර්මාණ බිහිවන ඒ සජීවී නගරය අද වන විට මරණීය නිහඬතාවයකට ඇද වැටෙමින් පවතී. දහස් ගණනකගේ දෑත්වලට සිරිය ගෙනා ඒ වර්ණවත් ලෝකය දිය කර හරින්නට සමත් රුදුරු යුද ගින්නක් දහස් ගණන් සැතපුම් ඈත මැදපෙරදිග කලාපයේ ඇවිලී යමින් තිබියදී, එහි අඳුරු සෙවනැලි දැන් දහස් සංඛ්යාත ශිල්පීන්ගේ ජීවනෝපාය ගිල ගනිමින් තිබේ. වීදුරු උණු කරන දැවැන්ත පෝරණුවල ගින්දර නිවී යන්නට ඉඩ හැරීම යනු හුදෙක් කර්මාන්තයක් වැසී යාම පමණක් නොව, එය පරම්පරා ගණනාවක උරුමය අළු දූවිලි වී යාමකි.
ඉන්දියාවේ උත්තර ප්රදේශ් ප්රාන්තයේ පිහිටි ෆිරෝසාබාද් (Firozabad) නගරය, මුළු මහත් ඉන්දියාවේම වීදුරු නිෂ්පාදනයෙන් 70%ක දැවැන්ත දායකත්වයක් සපයන ලෝක ප්රසිද්ධ මධ්යස්ථානයයි. කුඩා පරිමාණ නිෂ්පාදන ඒකක 400කට වඩා වැඩි සංඛ්යාවක් ක්රියාත්මක වන මෙම නගරයේ මෝටර් රථ ලාම්පු ආවරණයේ සිට අතිශය විචිත්රවත් විසිතුරු පහන් දක්වා වූ භාණ්ඩ රැසක් නිපදවන අතර, මෙම සියලු පෝරණු දිවා රාත්රී නොකඩවා ක්රියාත්මක කිරීමට ස්වභාවික වායුව (Gas) අත්යවශ්ය වේ. එහෙත් වර්තමානයේ මැදපෙරදිග කලාපයේ පවතින දරුණු යුද ගැටුම් හේතුවෙන් ඉන්ධන සහ වායු සැපයුම් ජාලයන්ට එල්ල වී ඇති බාධා මෙම කර්මාන්තයේ හුස්ම හිර කිරීමට සමත්ව ඇත.
මෙම අර්බුදය හුදෙක් ඉන්දියාවට පමණක් සීමා වූවක් නොව, ගෝලීය වෙළඳපොළේ වීදුරු භාණ්ඩ මිල ඉහළ යාමට මෙන්ම සැපයුම් දාමයන් බිඳ වැටීමට ද සෘජුවම බලපාන ජාත්යන්තර මට්ටමේ ගැටලුවකි. යුද්ධයේ රුදුරු බව මිනිස් ජීවිත පමණක් නොව, ෆිරෝසාබාද් වැනි කලාත්මක නගරයක වර්ණවත් සිහින පවා අළු කර දමන අයුරු මෙයින් මොනවට පැහැදිලි වේ. සොබාදහම මවන සුන්දරත්වය වීදුරුවට නැගූ ඒ අසහාය ශිල්පීන්ගේ දෑත් අද යුද්ධයේ අතුරුඵල හමුවේ අසරණ වී ඇති අතර, සාමය උදාවන තෙක් ඔවුන්ගේ ඒ සුන්දර නිර්මාණ ලෝකය පවතින්නේ මරණීය අවදානමකයි.
