වර්තමාන දරුවන් පෙර පරම්පරාවලට වඩා ශාරීරිකව අක්රිය වීම ඔවුන්ගේ අනාගත සෞඛ්යයට දැඩි බලපෑමක් එල්ල කරන බව විද්යාඥයින් අනතුරු අඟවයි. ලොව පුරා සෑම දරුවන් සහ යොවුන් වියේ පසුවන්නන් දස දෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු අධික තරබාරුකමෙන් පෙළෙන අතර, එක තැනකට වී සිටින කාලය වැඩිවීම, මානසික ආතතිය සහ ආහාරවල ගුණාත්මකභාවය අඩුවීම මීට ප්රධාන හේතු වී ඇත.
ලෝක සෞඛ්ය සංවිධානයේ නිර්දේශයන්ට අනුව, දරුවෙකු දිනකට අවම වශයෙන් විනාඩි 60ක ශාරීරික ක්රියාකාරකම්වල නිරත විය යුතුය. පර්යේෂණවලින් හෙළි වී ඇත්තේ, කුඩා කල ක්රියාශීලී දරුවන් වැඩිහිටි වියේදීත් සෞඛ්ය සම්පන්න දිවියක් ගත කරන බවයි. විශේෂයෙන්ම පාසල් වියේදී ක්රීඩාවල නිරත වූවන් වයස අවුරුදු 70 වන විට පවා වඩාත් නිරෝගීව පසු වන බව දීර්ඝකාලීන අධ්යයනයකින් තහවුරු වී ඇත.
ශාරීරික ක්රියාකාරකම් සිරුරේ බර පාලනය කිරීමට පමණක් නොව, දරුවන්ගේ බුද්ධිමය වර්ධනයට සහ අවධානය යොමු කිරීමේ හැකියාවට ද සෘජුවම බලපායි. මාස නවයක පර්යේෂණයකින් හෙළි වූයේ, පාසලෙන් පසු ශාරීරික ක්රියාකාරකම්වල නිරත වූ තරබාරු දරුවන්ගේ ප්රතිචාර දැක්වීමේ වේගය සහ බුද්ධි මට්ටම ක්රියාශීලී නොවන දරුවන්ට වඩා බෙහෙවින් ඉහළ බවයි. ව්යායාම මගින් ශරීරයේ අභ්යන්තර ඉන්ද්රියන් වටා තැන්පත් වන මේදය දහනය වන අතර, එමගින් මොළයේ ධාරණ ශක්තිය වර්ධනය වේ.
දරුවන්ගේ අක්රියතාව අඩු කිරීම සඳහා පළමුව දරුවන් අවට ඇති ආහාර පරිසරය වැඩිදියුණු කිරීම, තිර දෙස බලා සිටින කාලය සීමා කිරීම සහ නින්ද ක්රමවත් කිරීම අත්යවශ්ය වේ. පන්ති කාමරවල සහ නිවසේදී දරුවන් එක තැන වාඩි වී සිටින කාලය අවම කිරීම සඳහා ප්රශ්නවලට පිළිතුරු දීමේදී නැගී සිටීමට සැලැස්වීම සහ ඇවිදීමට ඉඩ දීම වැනි සරල පියවරයන් දායක කරගත හැකිය. එසේම බයිසිකල් පැදීම සහ දිවීම වැනි ක්රියාකාරකම් දෙමාපියන් දරුවන් සමඟ එක්ව සිදු කිරීමෙන් දරුවන් ක්රියාශීලීව තබාගත හැක. සැලසුම් කරන ලද දැඩි ක්රීඩා වෙනුවට දරුවන්ට ඔවුන් කැමති ක්රියාකාරකම් තෝරා ගැනීමට නිදහස ලබා දීම සහ ක්රීඩා පිටිවල නිදහසේ සෙල්ලම් කිරීමට ඉඩ සැලසීම ඔවුන්ගේ ආත්ම විශ්වාසය වර්ධනය කිරීමට ඉවහල් වේ.
අවසාන වශයෙන්, ගසකට නැගීම හෝ සෙල්ලම් කිරීම වැනි ඕනෑම ආකාරයක සරල චලනයක් වුව ද දරුවෙකුගේ සෞඛ්ය සම්පන්න සහ ප්රීතිමත් අනාගතයකට අතිශයින්ම වැදගත් වන බව පර්යේෂකයෝ අවධාරණය කරති.
