දිවි තොර කර ගැනීම යනු කිසිවිටෙකත් ක්ෂණික දුර්වලතාවක් හෝ අන්තනෝමතික තීරණයක් නොව, දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ සිත තුළ ගොඩනැඟුණු දරුණු මානසික අර්බුදයක අවසන් ඛේදනීය ප්රතිඵලයකි. වර්තමාන සමාජයේ පවතින දැඩි තරගකාරී බව සහ ආර්ථික පීඩනය හමුවේ තනිව විඳවන පීඩනය හඳුනා ගැනීමත්, ඒ පිළිබඳව බියෙන් හා මිථ්යාවෙන් තොරව කතිකාවතක් ගොඩනැඟීමත් නිරෝගී සමාජයක් වෙනුවෙන් අත්යවශ්ය වේ.
මෙවැනි තත්ත්වයන් සඳහා රැකියා අහිමිවීම්, ණය බර, පවුල් හා ප්රේම සම්බන්ධතා බිඳවැටීම්, මත්ද්රව්යවලට ඇබ්බැහි වීම, මානසික හිංසන මෙන්ම තමන්ට සවන්දීමට කිසිවකු නැතැයි යන අසරණ හැඟීම දැඩි ලෙස බලපායි. එවැනි තත්ත්වයකට පත්වන පුද්ගලයන් ජීවිතයට හානිකර ගැනීම ගැන නිතර කතා කිරීම, තමන් අනෙක් අයට බරක් බව පැවසීම, සමාජයෙන් හුදකලා වීම, ප්රිය කළ වැඩකටයුතු අතහැරීම මෙන්ම වටිනා දේවල් අන් අයට තෑගි දීම වැනි අනතුරු ඇඟවීමේ සංඥා පෙන්වයි.
සමාජයක් ලෙස අපට මෙම තත්ත්වයන් මඟහරවා ගැනීම සඳහා කළ හැකි ක්රියාමාර්ග කිහිපයකි. කිසිදු විනිශ්චයකින් තොරව ඔවුන්ගේ හැඟීම්වලට ගෞරව කරමින් නිහඬව සවන්දීම සහ ඔවුන් තනිවී නැති බව වටහා දීම ප්රථම පියවරයි. මානසික සෞඛ්යය පිළිබඳ මිථ්යා මත බැහැර කරමින්, ඔවුන් මනෝ වෛද්ය ප්රතිකාර හෝ උපදේශනය වෙත යොමු කිරීම වැදගත් වේ.
එමෙන්ම, මාරාන්තික ඖෂධ, වසවර්ග හෝ දිවි තොර කර ගැනීමට උපකාරී වන උපකරණ වෙත ඔවුන්ට ඇති ප්රවේශය සීමා කිරීම සහ සමාජ මාධ්ය හරහා සිදුවන අපහාස හා කොන්කිරීම්වලින් ඔවුන් ආරක්ෂා කර ගැනීම සමාජ වගකීමකි. ජීවිතයේ ඕනෑම ප්රශ්නයකට විසඳුමක් ඇති බවත්, දිවි තොර කර ගැනීම යනු තාවකාලික ගැටලුවකට දෙන ස්ථිර ඛේදනීය විසඳුමක් නොවන බවත් සැමවිටම සිහි තබාගත යුතුය.
