වසර 2,000කට පෙර ලතින් භාෂාවෙන් ලියවුණු ඕවිඩ්ගේ ‘Metamorphoses’ කාව්ය සංග්රහය, හුදෙක් ග්රීක මිථ්යා කථා එකතුවක් පමණක් නොව වර්තමාන ලෝකයේ ගැටලුවලට පවා මග පෙන්වන කැඩපතක් බඳු බව විචාරකයෝ පවසති. මෙහි එන පරිවර්තනයන් සහ වෙනස්වීම් පිළිබඳ කථා තුළින් දේශගුණික විපර්යාස, ස්ත්රී පුරුෂ සමාජභාවය (Gender Fluidity), සරණාගත අර්බුදය සහ කෘත්රිම බුද්ධිය (AI) වැනි නූතන මාතෘකා රැසක් ස්පර්ශ වන බව බීබීසී (BBC) පුවත් සේවය වාර්තා කරයි.
තම රූපයට පෙම් කළ නාර්සිසස්ගේ කථාව වර්තමාන සමාජ මාධ්ය හරහා තමන්ව ප්රවර්ධනය කර ගැනීමට දරන උත්සාහයට (Self-promotion) සමාන කළ හැකිය. පියුග්මලියන් (Pygmalion) තමන් අතින් නිමැවුණු ප්රතිමාවකට පෙම් කිරීම, මිනිසා විසින් නිර්මාණය කළ කෘත්රිම බුද්ධිය (AI) කෙරෙහි ඇති අධික විශ්වාසය සහ එහි අනාගත අවදානම සිහිපත් කරයි. තවද සැලමකිස් සහ හර්මැෆ්රොඩිටස්ගේ කථාව මගින් ස්ත්රී පුරුෂ භාවයේ පවතින නම්යශීලී බව සහ අනන්යතාවය පිළිබඳව පුරාණ කාලයේ පවා තිබූ අවබෝධය පෙන්නුම් කරන බව විද්වත්හු පෙන්වා දෙති.
අලි ස්මිත් (Ali Smith) සහ මරීනා වෝනර් (Marina Warner) වැනි ලේඛකයින් මෙම මිථ්යා කථා ඇසුරින් සරණාගතයින්ගේ දුක්ගැහැට සහ සමලිංගික සබඳතා වැනි තේමාවන් ඔස්සේ නව නිර්මාණ බිහිකර ඇත. විශේෂයෙන්ම මෙඩූසාගේ (Medusa) කථාව වර්තමානයේ ලිංගික හිංසනයට එරෙහි ව්යාපාරය සමඟ සමපාත කරමින් කාන්තා විමුක්තිවාදී දෘෂ්ටිකෝණයකින් යළි කියවීමට ලේඛිකාවන් උත්සාහ දරා තිබේ. අවසානයේදී පිලෙමොන් සහ බෝසිස්ගේ (Philemon and Baucis) කථාව මගින් දේශගුණික විපර්යාස හමුවේ මිනිසා සතු විය යුතු නිහතමානී බව සහ සොබාදහම සමඟ ඇති බැඳීම පිළිබඳව ප්රබල පණිවිඩයක් ලබා දෙන බවත්, මෙම පැරණි කාව්යය වර්තමාන ලෝකයේ පැවැත්මට අත්යවශ්ය පාඩම් රැසක් කියා දෙන බවත් විචාරකයෝ අවධාරණය කරති.
