ලෝකයේ පවතින සීමිත මිරිදිය සම්පත ශීඝ්‍රයෙන් ලවණ බවට පත්වෙමින් පවතින බවත් මෙය මානව ක්‍රියාකාරකම් නිසා සිදු වන්නක් බවත් නවතම විද්‍යාත්මක වාර්තා පෙන්වා දෙයි. අද (2026 මාර්තු 25) නිකුත් වූ NPR පුවත් වාර්තාවකට අනුව දශක ගණනාවක් තිස්සේ සිදුවන ඇතැම් මානව ක්‍රියා නිසා ගංගා, වැව් සහ භූගත ජලයේ ලවණතාව ඉහළ ගොස් ඇති අතර මෙය පානීය ජල සුරක්ෂිතතාවයට මෙන්ම ජලජ ජීවීන්ට ද දැඩි බලපෑමක් එල්ල කර තිබේ. මිරිදිය ලවණ වීමට ප්‍රධාන හේතු අතර ශීත ඍතුවේදී මාර්ගවල අයිස් දිය කිරීම සඳහා වසරකට ලුණු මෙට්‍රික් ටොන් මිලියන 22ක් පමණ යොදා ගැනීමත් එම ලුණු වැසි ජලය සමඟ මිශ්‍ර වී මිරිදිය පද්ධතිවලට එක්වීමත් කැපී පෙනෙයි. මීට අමතරව කෘෂිකර්මාන්තයේදී භාවිත කරන පොහොර වර්ගවල අඩංගු ලවණ වර්ග වර්ෂාවත් සමඟ ගංගා ඇළ දොළවලට ගලා යාම ද මෙම තත්ත්වය උග්‍ර කරයි.
ගෝලීය උෂ්ණත්වය ඉහළ යාම නිසා සිදුවන වාෂ්පීකරණය වැඩි වීම හේතුවෙන් ජලයේ ඉතිරි වන ලවණ සාන්ද්‍රණය ඉහළ යන අතර මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාම නිසා වෙරළබඩ ප්‍රදේශවල මිරිදිය ප්‍රභවයන් තුළට ලුණු ජලය කාන්දු වීම ද තවත් ප්‍රධාන හේතුවකි. විද්‍යාඥයින් මෙය “Freshwater Salinization Syndrome” ලෙස හඳුන්වන අතර මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ජලනල හා යටිතල පහසුකම් ඉක්මනින් දිරාපත් වීම සිදු වේ. එමෙන්ම ජලජ ජීවීන්ගේ පැවැත්මට අවශ්‍ය ඔස්මෝ ක්‍රමනය අඩාල වීම නිසා මත්ස්‍ය ගහනය වඳ වී යාමේ තර්ජනයක් ද පවතී. කෙසේ වෙතත් ලුණු භාවිතය අවම කිරීම, විකල්ප දියකරනයන් භාවිතය සහ තිරසාර කෘෂිකාර්මික ක්‍රමවේද හරහා මෙම තත්ත්වය පාලනය කළ හැකි බව පර්යේෂකයෝ පෙන්වා දෙති.
