අද සමාජයේ බොහෝ දෙනා තමන්ගේ පෞද්ගලික ලාභය සහ තණ්හාව පසුපස හඹා යද්දී, සැබෑ පරාර්ථකාමීත්වය සහ පිරිසිදු මිනිස්කම යනු කුමක්දැයි මුළු රටටම කියාදුන් අතිශය සංවේදී සිදුවීමක් වාර්තා වී තිබේ.
ඩී. එම්. අප්පුහාමි නම් වූ දහදිය මහන්සියෙන් ගොවිතැන් කර ජීවිතය ගැටගසා ගන්නා මෙම නිහතමානී මිනිසා දරුණු හදවත් රෝගයකින් පීඩා විඳින්නෙකි. රෝහලක හදවත් රෝගීන්ට ප්රතිකාර කරන අත්යවශ්ය පරිගණක පද්ධතියක් අක්රිය වීම නිසා රෝගීන් දැඩි අපහසුතාවයකට පත්ව ඇති බවත්, එය යථා තත්ත්වයට පත් කරගැනීමට ආධාර අවශ්ය බවත් දැක්වෙන පුවතක් ඔහු රූපවාහිනී ප්රවෘත්තියකින් දැක තිබේ. සාමාන්යයෙන් මෙවැනි පුවතක් දුටු විට බොහෝ දෙනෙකු කණගාටු වී සුසුමක් හෙළා නිහඬ වුවද, අප්පුහාමි මහතා එසේ කර නැත. තමන් උපයාගත් සුළු මුදලද අතැතිව, කිසිදු පමා වීමකින් තොරව ඔහු රෝහලට සොයා පැමිණ තිබේ.
නිලධාරීන් හමුවේ ඔහු පැවසූ වචන කිහිපය ඕනෑම දැඩි හදවතක් පවා කම්පා කරවන සුළුය:
“මහත්තයෝ කොම්පියුටර් එකක් කැඩිලා එකනිසා හදවත් ලෙඩ්ඩු අසරණයි කියලා TV එකේ කියුවා. ඒක දැකලා හදාගන්න සල්ලි ටිකක් දෙන්න ආවේ. බැංකුවට සල්ලි දාන්න දන්නෙ නෑ ඒක නිසා ඇවිල්ලම දෙන්න හිතුවා. මම ගොවිතැන් කරන්නේ. මාත් හදවත් රෝගියෙක් මහත්තයෝ…”
තමන්ට බැංකු ගිණුම්වලට මුදල් බැර කිරීමේ තාක්ෂණික දැනුමක් නැති නිසා, සියලු වැඩකටයුතු පසෙකලා තමන්ගේම දෙපයින් එම ස්ථානයට පැමිණ තම පරිත්යාගය භාරදීමට තරම් ඔහු අවංක වී ඇත. තමන්ගේම හදවත රෝගීව තිබියදීත්, අනුන්ගේ හදවත් ගැහෙන හඬට සංවේදී වීමට තරම් ඔහුගේ හදවත කෙතරම් නිරෝගී සහ පුළුල් දැයි මේ සිදුවීම මඟින් මනාව පැහැදිලි වේ. මෙම සංවේදී සිදුවීම සිදු වූ නිශ්චිත කාලවකවානුව හෝ වසර පිළිබඳ පැහැදිලි සඳහනක් නොමැති වුවද, මෙවැනි උතුම් මිනිස් ගුණාංග සහ පරාර්ථකාමීත්වයේ වටිනාකම කිසිදා කාලයට යටපත් වන්නේ නැත. සැබෑ රෝගීන් වන්නේ ශාරීරිකව ගිලන් වූවන් නොව, අනුන්ගේ වේදනාව නොදැනෙන ගල් ගැසුණු හදවත් ඇත්තන් බව මෙම උතුම් ගොවි පියාණන් මුළු ලෝකයටම පසක් කර දී තිබේ.
