වර්තමාන ආර්ථික ක්රමවේදය සහ පාලකයන්ගේ ප්රතිපත්ති හමුවේ රටේ බහුතරයක් ජනතාව අන්ත අසරණ භාවයට පත්ව සිටින බව විපක්ෂයේ මන්ත්රීවරුන් සහ සිවිල් සමාජ නියෝජිතයන් දැඩි ලෙස විවේචනය කරයි. ගොවියා තම දහඩිය මහන්සියෙන් නෙළාගන්නා වී අස්වැන්නට නිසි මිලක් නොලැබෙන අතරතුර, රටේ ධන බලය අතේ තබාගෙන සිටින මහා පරිමාණ මෝල් හිමියන් සුඛෝපභෝගී වාහනවල ගමන් කරන අසමානතා සහගත තත්ත්වයක් උද්ගතව ඇත.
දඹුල්ල, සීගිරිය සහ හබරණ වැනි කෘෂිකාර්මික කලාපවල වී ගොවීන් අද වන විට රුපියල් 80 – 85 වැනි අවම මිලකට වී විකිණීමට සිදුවීමේ ඛේදවාචකයකට මුහුණ දී සිටී. වී කිලෝග්රෑමයකට රුපියල් 110කට වැඩි මිලක් අපේක්ෂා කරන ගොවියාට, රජයේ ප්රතිපත්ති සහ මෝල් හිමියන්ගේ බලපෑම් හමුවේ එම මිල ලබා ගැනීමට නොහැකි වී ඇත. මහපොළොව සමඟ සටන් වදින ගොවියා දිනෙන් දින දිළිඳු වෙද්දී, මහා පරිමාණ මෝල් හිමියන්ගේ ධනස්කන්ධය රෝල්ස් රොයිස් සහ අහස් යානා මිලදී ගත හැකි මට්ටමකට ඉහළ යාම ආර්ථික අසමානතාවේ කැඩපතක් බවට පත්ව තිබේ.
සාමාන්ය මගියාට සහ පොඩි මිනිහාට සහනයක් දෙන බව පවසමින් බලයට පැමිණි පාලකයන්, අවසානයේදී ඔවුන්ගේ ගෙල මත බදු බර පටවා ඇත. වැට් බදු සහ එස්.එස්.එල් (SSL) බදු ඇතුළු විවිධ බදු ක්රමවේද හරහා සාමාන්ය භාණ්ඩයක මිල 20%ත් 23%ත් අතර ප්රමාණයකින් ඉහළ දමා තිබේ.
මෙම විවේචකයන් පෙන්වා දෙන්නේ අසමතුලිත බදු ප්රතිපත්තිය පිළිබඳවයි. එනම් ධන කුවේරයන්ගෙන් සහ මහා පරිමාණ මූල්ය ආයතන පවත්වාගෙන යන පුද්ගලයන්ගෙන් බදු අය කරගැනීමට වඩා, පොඩි මිනිහාගේ කණේ කරාබුව උගස් තබා හෝ ජීවත් වීමට වෙර දරන අහිංසක ජනතාවගෙන් බදු අය කරගැනීමට ආණ්ඩුව ප්රමුඛතාව දී තිබීමයි.
සුඛෝපභෝගී වාහන සහ සහන සම්බන්ධයෙන්ද මොවුන් අදහස් දක්වයි. සාමාන්ය ජනතාවට සහන දෙන බව පවසමින්, අනෙක් පසින් සුඛෝපභෝගී වාහන ආනයනයට ඉඩ ලබා දීම තුළින් ආණ්ඩුවේ සැබෑ ආර්ථික උවමනාවන් පැහැදිලි වන බව ඔවුහු පවසති.
කැසිනෝ ව්යාපාරිකයන්ට සහ ඔන්ලයින් වංචනිකයන්ට එරෙහිව නිසි බදු හෝ නීති ක්රියාත්මක නොවන බවත්, අහිංසක මහජනතාව ඉතාමත් තදබල ආර්ථික තෙරපුමකට ලක්ව ඇති බවත් මෙම අදහස් දක්වන්නන් අවධාරණය කරයි. ගොවියාගේ සහ මගියාගේ පීඩනය තේරුම් ගැනීමට නම්, කොළඹ කාර්යාලවල සිට කතා කරනවා වෙනුවට ගමටම යා යුතු බව ඔවුන් වැඩිදුරටත් අවධාරණය කරයි.
