වසර සියයකට වඩා පැරණි 1907 සත්ව හිංසනය වැළැක්වීමේ ආඥාපනත වෙනුවට ගෙන එනු ලබන නව සත්ව සුභසාධන පනත් කෙටුම්පත සම්බන්ධයෙන් සත්ව අයිතිවාසිකම් ක්රියාකාරීන් සහ සුභසාධන සංවිධාන අතර දැඩි මතභේදාත්මක තත්ත්වයක් නිර්මාණය වී තිබේ.
මෙම යෝජිත පනත මඟින් සත්ව හිංසනය වෙනුවෙන් පනවා තිබූ දඩ මුදල් සහ සිරදඬුවම් ප්රමාණය ඉහළ නැංවීම, පරිපාලන කටයුතු සත්ව නිෂ්පාදන හා සෞඛ්ය අධ්යක්ෂ ජනරාල්වරයා වෙත පැවරීම සහ සතුන් නීති විරෝධී ලෙස ඝාතනය කිරීම, පශු වෛද්ය ප්රතිකාර සුරක්ෂිත කිරීම, සතුන් කෙටවීම, කුරිරු විනෝදාස්වාදයන් සහ කුඩා කූඩුවල සිරකර තැබීම මෙන්ම පීඩාකාරී ලෙස දම්වැල් දැමීම තහනම් කිරීම සිදු කෙරේ. මීට අමතරව, ගෘහාශ්රිත, ගොවිපළ, වනජීවී, ජලජ සහ අතරමං වූ සතුන් ඇතුළු මිනිසා හැර අනෙකුත් සියලුම ජීවීන් ආවරණය වන පරිදි ‘සතෙකු’ යන්නෙහි අර්ථ දැක්වීම පුළුල් කර ඇති අතර, පොලිසියට පැමිණිල්ලක් කිරීමකින් තොරව මහේස්ත්රාත්වරයෙකු හමුවේ කෙරෙන පැමිණිල්ලක් මත ඕනෑම පුද්ගලයෙකුට නඩු පැවරීමට ද මෙහිදී අවස්ථාව සලසා දී ඇත.
මෙම පනත සම්බන්ධයෙන් විවිධ පාර්ශ්වයන් අතර මතවාද පවතී. ලලානි පෙරේරා සහ දොස්තර ක්රිෂාන්ති රොන්ඩොන් ෆුවෙන්ටෙස් වැනි ක්රියාකාරීන් පවසන්නේ සියවසකට වැඩි කාලයකට පසු ලංකාවේ සත්ව ආරක්ෂණය උදෙසා ලැබෙන විශාලතම ඉදිරි පියවර මෙය වන බැවින්, දේශපාලන වෙනස්කම් පසෙකලා ප්රමාදයකින් තොරව මෙම පනත සම්මත කළ යුතු බවයි. කෙසේ වෙතත්, චම්පා ප්රනාන්දු, තෂියා කැප්ටන් සහ සෙව්වන්දි පෙරේරා වැනි ක්රියාකාරීන් පෙන්වා දෙන්නේ පනතේ 19 වන වගන්තිය මඟින් කෘෂිකාර්මික හා ආගමික කටයුතු සඳහා ලබාදී ඇති ව්යතිරේකයන් හේතුවෙන් සතුන්ට හිංසා කිරීම් වැළැක්වීමේ මූලික අරමුණු දුර්වල වී ඇති බවයි.
පෙරහැර සහ ආගමික උත්සව සඳහා අලින් යොදාගැනීම සම්පූර්ණයෙන්ම තහනම් වන බවට ප්රචාරය වුවද, 19 (ඇෆ්) වගන්තිය මඟින් සතුන්ට හානියක් නොවන පරිදි ආගමික හෝ සංස්කෘතික කටයුතු සඳහා සතුන් භාවිත කිරීම නිදහස් කර ඇත. මීට අමතරව, හුරු කරන ලද අලින්ගේ සුභසාධනය දැනටමත් වනසතුන් සහ වෘක්ෂලතා ආරක්ෂක ආඥාපනත මඟින් ආවරණය වන බැවින්, අලින් සම්බන්ධ වගන්ති මෙම පනතෙන් ඉවත් කිරීමට කෘෂිකර්ම අමාත්ය කේ.ඩී. ලාල්කාන්ත මහතා එකඟ වී තිබේ. සත්ව අයිතිවාසිකම් සංවිධාන සමඟ තවදුරටත් සාකච්ඡා කර පුළුල් අධ්යයනයකින් පසු පනත පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන බව අමාත්යවරයා වැඩිදුරටත් ප්රකාශ කර ඇත.
