ගෝලීය බලශක්ති දේශපාලනය උඩුයටිකුරු කරමින් දකුණු ඇමෙරිකානු කලාපයෙන් අතිශය තීරණාත්මක පුවතක් වාර්තා වේ. වසර ගණනාවක් පුරා දැඩි සම්බාධක සහ දේශපාලන අර්බුද හමුවේ හුදෙකලා වී තිබූ වෙනිසියුලාවේ තෙල් සම්පත, දැන් ලෝක බලවතුන්ගේ දැඩි ආකර්ෂණයට නතුව ඇති අතර එය ජාත්යන්තර වෙළෙඳපොළ තුළ අලුත්ම පෙරළියක් නිර්මාණය කර තිබේ. ඉකුත් ජනවාරි මාසයේදී සිදුවූ දේශපාලන පෙරළියත් සමඟ ඇමෙරිකාව ඇතුළු බටහිර ලෝකය වෙනිසියුලාව දෙස බලන ආකාරය මුළුමනින්ම වෙනස් වී ඇති අතර, එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ඇරඹී ඇති මහා පරිමාණ තෙල් ගනුදෙනු දෙස මුළු ලෝකයම දැන් බලා සිටින්නේ අදහාගත නොහැකි කුතුහලයකිනි.
විදෙස් වාර්තාවලට අනුව පසුගිය අප්රේල් මාසයේදී වෙනිසියුලාවේ තෙල් අපනයනය දිනකට බැරල් මිලියන 1.23ක් දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර, මෙය 2018 වසරෙන් පසුව වාර්තා වූ ඉහළම අගය ලෙස සටහන් වේ. වෙනිසියුලානු රජයට අයත් PDVSA සමාගමේ දත්තවලට අනුව මාර්තු මාසයට සාපේක්ෂව අප්රේල් මාසයේදී ඉන්ධන අපනයනය 14%ක කැපී පෙනෙන වර්ධනයක් පෙන්නුම් කර ඇති අතර, මාර්තු මාසයේදී නෞකා 61ක් පිටව ගිය තැන අප්රේල් මාසය වන විට නෞකා 66ක් දක්වා එය වැඩි වී ඇත. ජනාධිපති නිකොලස් මධුරෝ අල්ලා ගැනීමෙන් පසු පිහිටුවූ අන්තර්කාලීන රජය යටතේ සම්බාධක ලිහිල් වීමත් සමඟ ඇමෙරිකාව, යුරෝපය සහ ආසියානු වෙළෙඳපොළ වෙත වෙනිසියුලානු ඉන්ධන ගලා යාම දැන් අසීමිතව සිදුවෙමින් පවතී.
මෙම තත්ත්වය හමුවේ ඇමෙරිකානු තෙල් සංචිත යළිත් වේගයෙන් ඉහළ යමින් පවතින අතර, ඇමෙරිකානු සමාගම් දැනටමත් ගල්ෆ් කලාපීය පිරිපහදු මධ්යස්ථාන වෙත වෙනිසියුලානු බොර තෙල් රැගෙන යාමට පියවර ගෙන තිබේ. දේශපාලන බලය සහ ස්වභාවික සම්පත් අතර පවතින මෙම අබිරහස් සබඳතාවය ලෝක ආර්ථිකයට කෙබඳු බලපෑමක් එල්ල කරනු ඇත්ද යන්න දැන් ප්රධාන මාතෘකාව වී ඇත. බලවතුන්ගේ අණසකට නතු වූ වෙනිසියුලානු තෙල් සම්පත, හෙට දවසේ ලෝක බලශක්ති අර්බුදයට ස්ථිර විසඳුමක් වනු ඇත්ද නැතිනම් නව යුද්ධයක ආරම්භයක් වනු ඇත්ද? තෙල් මතින් ලියැවෙන මෙම නව දේශපාලන ඉතිහාසය දෙස අප ඉතා විමසිල්ලෙන් බලා සිටිය යුතුය.
