විද්යා ක්රිෂ්ණන් (Vidya Krishnan) නම් විමර්ශනාත්මක ජනමාධ්යවේදිනියක විසින් අල් ජසීරා (Al Jazeera) වෙබ් අඩවිය සඳහා ලියන ලද ලිපියක දැක්වෙන ආකාරයට, ඉන්දියාවේ සහ පාකිස්තානයේ මෑතකදී සිදුවූ ඛේදනීය රෝහල් ගිනිගැනීම් මඟින් දෙරටේම පාලකයන් පුරවැසියන්ගේ ජීවිත තුට්ටුවකටවත් මායිම් නොකරන බව නැවතත් තහවුරු වී තිබේ.
මෙම සතියේදී, බටහිර ඉන්දියාවේ මහාරාష్ట్ర ප්රාන්තයේ අමරාවති රෝහලේ අලුත උපන් බිළිඳුන් රැකබලා ගැනීමේ ඒකකයේ (NICU) හටගත් ගින්නකින් අලුත උපන් බිළිඳුන් තිදෙනෙකු ජීවිතක්ෂයට පත් විය. ඉන් දින දෙකකට පසු, පාකිස්තානයේ ප්රමුඛ පෙළේ රජයේ රෝහලක මාතෘ වාට්ටුවේ හටගත් ගින්නකින් අලුත උපන් බිළිඳුන් 14 දෙනෙකු මිය ගියහ.
**සමාන ඛේදාන්තයක් සහ එකම ආයතනික අසමත් වීමක්**
අමරාවතිහිදී දෝෂ සහිත වෙන්ටිලේටරයක් (faulty ventilator) සහ ඉස්ලාමාබාද්හිදී පුපුරා ගිය වාතානුකුල කළමනාකරණ යන්ත්රයක් (exploding air conditioner) ලෙස ගින්නට හේතු දෙකක් වාර්තා වුවද, දෙරටේම දෙමාපියන් මුහුණ දුන් ඛේදනීය ඉරණම එකම ස්වරූපයක් ගත්තේය. අමරාවතීහි පියෙක් තම දරුවාගේ උපත සැමරීමට පැණි රස බෙදාහරින්නට වූ අතර, ඔහු තවමත් තම දරුවාගේ මුහුණ දැක තිබුණේ නැත. ඉස්ලාමාබාද්හි පවුලක් වසර ගණනාවකට පසු ලැබුණු පළමු පිරිමි දරුවාගේ උපත සැමරීමට සූදානම් වෙමින් සිටියහ.
දෙරටේම ගැලවුම්කරුවන් ප්රමාද වී පැමිණීම, මූලික ගිනි නිවීමේ ආරක්ෂක විධිවිධාන අසමත් වීම සහ දේශපාලඥයන් ඉක්මනින් ශෝකය පළ කර ඉහළ මට්ටමේ පරීක්ෂණ සහ වන්දි මුදල් ප්රකාශ කිරීම එකම රටාවකට සිදු විය. දශක ගණනාවක ජාතික ජයග්රහණ සහ සංවර්ධන කතා කෙසේ වෙතත්, මූලික මහජන ආරක්ෂාව අසමත් වීම හමුවේ දුප්පත්, අවදානමට ලක්විය හැකි පවුල්වල ජීවිත දෙරටේම පාලකයන්ට කිසිදු වටිනාකමක් නැති දෙයක් බවට පත්ව ඇති බව මෙම ඛේදාන්තයෙන් මනාව පැහැදිලි වේ.
ක්රිකට්, යුධමය තත්ත්වයන් සහ දේශපාලන වාග් මාලාවන් සම්බන්ධයෙන් සතුරන් ලෙස පෙනී සිටියද, සාමාන්ය පුරවැසියන්ගේ ජීවිත තුට්ටුවකට හෝ මායිම් නොකිරීමේ අතින් ඉන්දියාව සහ පාකිස්තානය එකම මවකගේ දරුවන් මෙන් එකඟ වී සිටින බව කතුවරිය අවධාරණය කරයි.
