ශ්රී ලංකාවේ නවීකරණය කරන ලද සත්ව සුබසාධන පනත් කෙටුම්පතේ (Animal Welfare Bill) ප්රධාන සංකල්පීය නිර්මාතෘවරයා සහ එහි පෙරගමන්කරු ලෙස පුළුල් ලෙස පිළිගැනීමට ලක්ව ඇත්තේ නීතිඥ සහ නීති විශාරද සේනක වීරරත්න මහතාය.
2000 සිට 2006 දක්වා ශ්රී ලංකා නීති කොමිෂන් සභාවේ සත්ව සුබසාධන නීති සම්පාදනය පිළිබඳ ගෞරවනීය නීති උපදේශකවරයා ලෙස සේවය කරමින්, ඔහු විසින් 2006 සත්ව සුබසාධන පනත් කෙටුම්පත මුල්වරට සකස් කරන ලද අතර, එය මෙම ඓතිහාසික ව්යස්ථාදායක උත්සාහයේ මුලික පදනම විය.
පැරණි නීති වෙනුවට නවීන නීති හඳුන්වා දීම: සතා සිව්පාවුන්ට වධ හිංසා පැමිණවීම වැළැක්වීමේ 1907 ආඥාපනත යටතේ උපරිම දඩය රුපියල් 100 ක් වැනි ඉතා අවම මුදලක් වීම හේතුවෙන්, ඊට එරෙහිව දැඩි දඬුවම් ලබා දිය හැකි ක්රමවේදයක් ඔහු යෝජනා කළේය.
සතුන් සංවේදී ජීවීන් ලෙස පිළිගැනීම: සතුන් “හුදු දේපළක්” ලෙස සැලකීම වෙනුවට, වේදනාව දැනෙන සංවේදී ජීවීන් ලෙස නීතිමය තත්ත්වය වෙනස් කිරීමට ඔහු පියවර ගත්තේය.දැඩි දඬුවම්: සත්ව හිංසනය වැළැක්වීම සඳහා දැඩි දණ්ඩ නීතිමය දඬුවම් සහ විශාල දඩ මුදල් ලබා දීම වෙනුවෙන් ඔහු පෙනී සිටියේය.පසුකාලීනව 2022 සහ 2026 වැනි කාලසීමාවන්හිදී මෙම පනත් කෙටුම්පතේ විවිධ සංශෝධන සිදු වූ අතර, වාණිජමය සහ මස් කර්මාන්තයේ බලපෑම් හේතුවෙන් මුල් කෙටුම්පතේ දැඩි නීති දුර්වල වී ඇති බවට වීරරත්න මහතා නිරන්තරයෙන් හෙළිදරව් කර තිබේ. සතුන්ගේ අයිතිවාසිකම් සහ සුබසාධනය වෙනුවෙන් ඔහු විසින් රචිත ග්රන්ථ මඟින් මෙම ව්යස්ථාදායක ක්රියාවලියේ විවිධ පැතිකඩයන් දැඩි ලෙස විශ්ලේෂණය කර ඇත.
