ඉරානය සමඟ පවතින යුදමය වාතාවරණය හේතුවෙන් ලෝක වෙළඳපොළේ තෙල් මිල ශීඝ්රයෙන් ඉහළ යාම සහ සැපයුම අඩාල වීම හමුවේ, ෆොසිල ඉන්ධන සඳහා විකල්පයක් ලෙස ‘ජෛව ඉන්ධන’ භාවිතය කෙරෙහි යුරෝපා සංගමයේ අවධානය දැඩි ලෙස යොමු වී තිබේ. හෝමූස් සමුද්ර සන්ධිය (Strait of Hormuz) අවහිර වීම නිසා දිනකට තෙල් බැරල් මිලියන 11ක ගෝලීය හිඟයක් නිර්මාණය වී ඇති පසුබිමක මෙම සාකච්ඡාව කරළියට පැමිණ ඇත. යුරෝපා කොමසාරිස් ඩෑන් ජෝර්ගන්සන් (Dan Jørgensen) ඇතුළු බලධාරීන් පෙන්වා දෙන්නේ ප්රවාහන ක්ෂේත්රයේදී තෙල් සහ ගෑස් භාවිතය අවම කිරීමට කඩිනම් පියවර ගත යුතු බවයි. යුරෝපා සංගමය සහ එක්සත් රාජධානිය පරිභෝජනය කරන ඩීසල් ප්රමාණයෙන් 20%ක්ම ගල්ෆ් කලාපයෙන් ලැබෙන බැවින්, වත්මන් අර්බුදය හමුවේ ජෛව ඉන්ධන කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය ඉහළ ගොස් තිබේ. 2030 වසර වන විට ප්රවාහන ක්ෂේත්රයේ පුනර්ජනනීය බලශක්ති දායකත්වය 29%ක් දක්වා ඉහළ නැංවීමට ද යුරෝපා සංගමය ඉලක්ක කර ඇත.
ජෛව ඉන්ධන ප්රධාන වශයෙන් ශාක ද්රව්ය (Biomass) ඇසුරින් නිපදවනු ලබන අතර ඒවා පරම්පරා තුනකට වර්ග කෙරේ. පළමු පරම්පරාව බඩඉරිඟු සහ උක් වැනි ආහාර බෝග වලින් නිපදවන අතර, දෙවන පරම්පරාව ආහාරයට ගත නොහැකි ශාක කොටස් සහ කෘෂිකාර්මික අපද්රව්ය වලින් නිපදවනු ලබයි. තෙවන පරම්පරාවේ ජෛව ඉන්ධන ඇල්ගී (Algae) ඇසුරින් නිපදවනු ලබන බව සඳහන් වේ. කෙසේ වෙතත්, ඇතැම් විශේෂඥයන් පවසන්නේ වාහන සඳහා ඉන්ධන ලබා ගැනීමට විශාල භූමි ප්රමාණයක් බෝග වගාව වෙනුවෙන් කැප කිරීම “අසාර්ථක අත්හදා බැලීමක්” (Failed experiment) විය හැකි බවයි. එසේම, ජෛව එතනෝල් (Bioethanol) භාවිතය සඳහා වාහන එන්ජින්වල යම් වෙනස්කම් සිදු කිරීමට ද අවශ්ය වේ. මෙම අර්බුදය හමුවේ යුරෝපය සිය බලශක්ති ස්වෛරීභාවය රැක ගැනීමට ගන්නා මෙම උත්සාහය තීරණාත්මක සන්ධිස්ථානයකට පැමිණ තිබේ.
