යුරෝපා සංගමයේ පවතින “ඒකමතික එකඟතාවයේ” (Unanimity rule) නීතියට අනුව, ඕනෑම එක් සාමාජික රටකට සමස්ත සංගමයේ තීරණ වැළැක්වීමේ හෙවත් ‘වීටෝ’ බලය හිමිව තිබේ. විශේෂයෙන්ම විදේශ ප්රතිපත්ති, සම්බාධක සහ බදු පැනවීම් වැනි තීරණාත්මක කරුණුවලදී මෙම බලය භාවිතා කරමින් සමහර රටවල් යුරෝපා සංගමයේ ඉදිරි ගමන අඩාල කරන බවට චෝදනා එල්ල වේ.
මෑත වසරවලදී හංගේරියාව වැනි රටවල් යුක්රේනයට ආධාර ලබාදීම සහ රුසියාවට එරෙහි සම්බාධක පැනවීම වැළැක්වීමට මෙම වීටෝ බලය දිගින් දිගටම භාවිතා කර ඇත. විශේෂඥයන් පවසන්නේ මෙය බොහෝ විට දේශපාලන වාසි ලබා ගැනීමට හෝ අත්හිටුවා ඇති යුරෝපා අරමුදල් ලබා ගැනීමට සිදුකරන “බලපෑම් කිරීමේ උපක්රමයක්” බවයි. මෙයට පිළියම් ලෙස යුරෝපා සංගමය ‘Passerelle clauses’ (සමහර තීරණ සඳහා ඒකමතික භාවය වෙනුවට බහුතර කැමැත්ත භාවිතා කිරීම) සහ යුරෝපා සංගම් ගිවිසුමේ ‘7 වන වගන්තිය’ (Article 7 – සාමාජික රටක ඡන්ද බලය අත්හිටුවීම) වැනි දැඩි නීතිමය මෙවලම් භාවිතයට ගැනීමට සලකා බලමින් සිටියි.
මීට අමතරව, සමහර අවස්ථාවලදී වීටෝ බලය භාවිතා කරන නායකයා “කෝපි විවේකයක්” (Coffee break) සඳහා රැස්වීම් ශාලාවෙන් පිටතට ගිය මොහොතක අනෙකුත් සාමාජිකයන් විසින් තීරණ සම්මත කර ගැනීම වැනි සරල උපක්රම ද මීට පෙර භාවිතා කර තිබේ. යුරෝපා සංගමයේ විදේශ ප්රතිපත්ති ප්රධානී කාජා කල්ලාස් (Kaja Kallas) අවධාරණය කරන්නේ මෙම අවහිරතා බිඳ දැමීමට අවශ්ය නීතිමය යාන්ත්රණ පවතින අතර, ඒ සඳහා තීරණාත්මක නායකත්වයක් අවශ්ය බවයි.
