දරුණු දේශගුණික විපර්යාස හමුවේ සොබාදහම එල්ල කළ මාරාන්තික පහර සහ නිමාවක් නොමැති දරුණු ගැටුම් මැද එක්තරා දේශයක් මේ වනවිට සුසානයක් බවට පත්වෙමින් තිබේ. කිසිවකුටත් පාලනය කළ නොහැකි ලෙස පැමිණි අතිශය බිහිසුණු සාගතයක් හමුවේ මිලියන 6කට අධික අහිංසක මිනිසුන් පිරිසක් තම අවසාන හුස්ම වෙනුවෙන් සටන් වදිමින් සිටින බව විදෙස් මාධ්ය ලෝකයටම අනාවරණය කරයි. මනුෂ්යත්වයට එරෙහිව ස්වභාවධර්මය සහ යුද්ධය එක්ව දියත් කළ මෙම අමිහිරි මෙහෙයුම හමුවේ දහස් ගණනක් අසරණ වී ඇත්තේ ලෝකයාගේ අවධානය දැඩිව ඉල්ලා සිටිමිනි.
සෝමාලියාවේ අනාගතය බඳු කුඩා දරුවන් අද මුහුණ දී සිටින්නේ දැඩි මන්දපෝෂණ අවදානමකට වන අතර ඔවුන්ගේ දෑස්වල පෙනෙන්නේ ජීවිතය පිළිබඳ බලාපොරොත්තුවට වඩා මරණයේ බියයි. අඛණ්ඩව වැසි නොලැබීම හේතුවෙන් ගොඩබිම ගිනියම් වෙද්දී, මිනිසුන්ගේ එකම ජීවනෝපාය වූ පශු සම්පත් විශාල වශයෙන් මිය යමින් පවතින්නේ මුළු මහත් ආර්ථික ව්යුහයම බිඳ දමමිනි. සතුන් මිය යන වාරයක් පාසා එම පශු සම්පත් මත යැපුණු ව්යාපාරික කටයුතු අඩාල වන අතර, බීමට දිය බිඳක් නොමැතිව මියැදෙන සතුන්ගේ දර්ශනයන් එම බිහිසුණු බවේ බරපතළකම ලොවට කියාපායි.
දේශගුණික විපර්යාස යනු හුදෙක් පරිසර විද්යාත්මක මාතෘකාවක් නොව, එය මුළු මහත් ජාතීන් පිටින් අතුගා දැමිය හැකි මහා විනාශයක ආරම්භය බව සෝමාලියාවේ මෙම තත්ත්වය අපට පසක් කර දෙයි. බඩගින්න සහ පිපාසය නිසා වැහැරී ගිය දරු පරම්පරාවක් ශේෂ වීම යනු තවදුරටත් අපට නිහඬව බලා සිටිය හැකි කරුණක් නොවේ. සොබාදහම සමඟ අප කරන සෙල්ලම අවසානයේදී කෙළවර වන්නේ මෙවන් අතිශය ශෝචනීය මානුෂීය අර්බුදයකින් බව අප අමතක නොකළ යුතුය.
