කෘත්රිම බුද්ධිය වැනි නවීන තාක්ෂණික මෙවලම් භාවිතයට ගැනීම පමණකින් දූෂණය අවම කළ නොහැකි බවත්, ඒ සඳහා ප්රබල නීතිමය රාමුවක් සහ ප්රජාතන්ත්රවාදී ආරක්ෂණ විධිවිධාන අත්යවශ්ය බවත් විශේෂඥයන් අනතුරු අඟවයි. දකුණු කොරියාවේ පැවති ජාත්යන්තර දූෂණ මර්දන සමුළුවේදී දේශනක් පවත්වමින් දැජින් විශ්වවිද්යාලයේ මහාචාර්ය සහ කොරියානු දූෂණ මර්දන නීති සංගමයේ සභාපති චෝයි යොන්ග්-ජියොන් මහතා පෙන්වා දුන්නේ, නිසි ව්යවස්ථාපිත නීති රීතිවලින් තොරව තාක්ෂණය භාවිත කිරීම මගින් දූෂණයේ නව මානයන් නිර්මාණය විය හැකි බවයි.
තාක්ෂණය සහ දූෂණ මර්දනය අතර පවතින සම්බන්ධතාවය පිළිබඳව විශේෂඥයන් පෙන්වා දෙන කරුණු කිහිපයක් පහත දැක්වේ:
තාක්ෂණයේ ද්විත්ව ස්වභාවය: කෘත්රිම බුද්ධිය (AI) දූෂණ මර්දනය සඳහා මෙවලමක් ලෙස මෙන්ම, දූෂණයට අනුබල දෙන අවදානම් සාධකයක් ලෙසද ක්රියා කළ හැක. නිසි නියාමනයකින් තොරව මෙම තාක්ෂණය භාවිත කළහොත්, දූෂණ ක්රියා සැඟවීමට සහ වැරදි ක්රියා පද්ධතිගත කිරීමට එය යොදා ගැනීමේ අවදානමක් පවතී.
දූෂණ හඳුනා ගැනීමේ හැකියාව: නිසි පද්ධතියක් තුළ AI භාවිත කිරීම මගින් රාජ්ය ප්රසම්පාදන, මූල්ය සහ විගණන දත්ත විශ්ලේෂණය කරමින් වංචා, අක්රමිකතා සහ දේශපාලන මැදිහත්වීම් කලින් හඳුනා ගැනීමට හැකියාව පවතී. එමගින් විගණන සහ විමර්ශන කටයුතු වඩාත් කාර්යක්ෂමව ඉහළ අවදානම් සහිත ප්රදේශවලට යොමු කළ හැක.
බලය සහ වගවීම: AI යනු සෑම විටම “සාධාරණ මෙවලමක්” ලෙස නොසැලකිය යුතු බව මහාචාර්යවරයා අවධාරණය කරයි. එය බලය සහ වගවීම නැවත සකස් කරන මාධ්යයක් ලෙස සලකා, තොරතුරු ඒකාධිකාරිය සහ සාක්ෂි විකෘති කිරීම් වළක්වන පාලන තන්ත්රයක් ස්ථාපිත කළ යුතුය.
සමමුහුර්ත ප්රවේශයක අවශ්යතාවය: එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන වැඩසටහනේ (UNDP) ගෝලීය වැඩසටහන් උපදේශක අංගා ටිමිල්සිනා මහතා පවසන පරිදි, ජාතික ඩිජිටල් උපාය මාර්ග සහ දූෂණ මර්දන උපාය මාර්ග අතර සමමුහුර්තතාවයක් තිබිය යුතුය. විශේෂයෙන්ම ගෝලීය දකුණේ රටවල් සඳහා AI තාක්ෂණය පිළිබඳ දැනුවත්භාවය වැඩි කිරීමත්, තාක්ෂණික තීරණවලදී මිනිස් මැදිහත්වීම (human verification) අනිවාර්ය ආරක්ෂණ පියවරක් ලෙස පවත්වා ගැනීමත් වැදගත් වේ.
දූෂණය සහ අක්රමිකතා මැඩලීම සඳහා කාර්යක්ෂමතාවයට වඩා පාරදෘශ්යභාවය, වගවීම සහ නීතිමය පාලනයට මුල්තැන දිය යුතු බව සමුළුවට සහභාගී වූ විශේෂඥයන්ගේ ඒකාබද්ධ මතය විය.
