වර්තමාන සමාජ-දේශපාලන සංවාදය තුළ නිරන්තරයෙන් කතාබහට ලක්වන ප්රජාතන්ත්රවාදී මූලධර්ම, පාලකයන්ගේ ක්රියාකලාපය සහ ප්රායෝගික යථාර්ථය අතර පවතින පරස්පරතා ඉතා අපූරුවට කැටි කරමින් ප්රවීණ විචාරකයකු වන රවීන්ද්ර ජයසිංහ මහතා මෑතකදී සටහනක් තබා තිබේ.
ඔහු සිය අදහස් ඉතා සංක්ෂිප්ත, එහෙත් ගැඹුරු අර්ථයක් දනවන කවි ස්වරූපයෙන් මෙසේ ඉදිරිපත් කර ඇත:
> “ජනමත විචාරණයට බය
> යථාර්ථය දන්න නිසා
> කියවීම සහ භාවිතය
> පරස්පරයි”
> *- රවීන්ද්ර ජයසිංහ -*
මෙම කෙටි පේළි කිහිපය හරහා වර්තමාන දේශපාලන අρέනාවේ ප්රධාන ලක්ෂණ දෙකක් දැඩි ලෙස විවේචනයට ලක් කෙරේ. පළමුවැන්න නම්, බහුතර ජනතාවගේ සැබෑ අදහස හෝ තත්ත්වය කුමක්ද යන්න හොඳින් අවබෝධ කරගෙන සිටින බැවින්, ප්රජාතන්ත්රවාදීව ජනමත විචාරණයකට හෝ ජනතාවගේ සෘජු තීන්දුවකට මුහුණ දීමට බලධාරීන් දක්වන මැළිකම සහ බියයි. දෙවැන්න, න්යායාත්මකව හෝ ප්රකාශන මට්ටමින් පෙන්වන දේ (කියවීම) සහ ප්රායෝගිකව ක්රියාත්මක කරන ප්රතිපත්ති (භාවිතය) අතර පවතින අහසට පොළොව මෙන් වෙනස් පරස්පර ස්වභාවයයි.
පාලකයන් සහ දේශපාලන ක්රියාවලිය පිළිබඳව පුරවැසියන් තුළ ඇතිකෙරෙන ගැඹුරු ප්රශ්න කිරීම් මෙමඟින් මනාව ඉස්මතු වන අතර, ප්රජාතන්ත්රවාදයේ සැබෑ අර්ථය සහ භාවිතය අතර පවතින පරතරය පිළිබඳව නැවත සිතා බැලීමට මෙම සටහන කදිම පසුබිමක් සපයයි.
