ශ්රී ලංකාවේ ජාතික ජනවාර්ගික ගැටලුවට දේශපාලන විසඳුමක් ලෙස ෆෙඩරල් ක්රමයක් ස්ථාපිත කිරීමේ අදහස මතු වී ශතවර්ෂයක් ගත වී ඇතත්, එය තවමත් අභියෝගාත්මක කරුණක්ව පවතී. ජ්යෙෂ්ඨ මාධ්යවේදී වීරගති තනබාලසිංහම් මහතා පෙන්වා දෙන්නේ, දෙමළ ජාතිකවාදී පක්ෂ අඛණ්ඩව ෆෙඩරල් විසඳුමක් ඉල්ලා සිටියද, එය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා අභ්යන්තර දේශපාලන එකඟතාවක් හෝ ප්රායෝගික වැඩපිළිවෙලක් ඔවුන් සතු නොවන බවයි.
දෙමළ පක්ෂ දේශපාලන නායකයන් ඉන්දියාවෙන් ප්රධාන වශයෙන් බලාපොරොත්තු වන්නේ ශ්රී ලංකා රජයට බලපෑම් කර 13 වන ව්යවස්ථා සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන් ක්රියාත්මක කරවීම සහ පළාත් සභා මැතිවරණ කඩිනම් කිරීමයි. කෙසේ වෙතත්, ඉන් නොනැවතී ඔවුන් ඉන්දියාවෙන් ෆෙඩරල් විසඳුමක් ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියි. මෙම ඉල්ලීම සම්බන්ධයෙන් විදේශ අමාත්ය එස්. ජයශංකර් මහතා මීට පෙර ප්රශ්න කර තිබුණේ, වසර 38කට පෙර ගෙන ආ 13 වන සංශෝධනය පවා ක්රියාත්මක කිරීමට අපොහොසත් වූ ශ්රී ලංකා ආණ්ඩුවක් සමඟ ෆෙඩරල් විසඳුමක් ගැන කතා කරන්නේ කෙසේද යන්නයි.
දෙමළ ජාතික පක්ෂ තමිල්නාඩු ප්රාන්තය හරහා නවදිල්ලියට බලපෑම් කිරීමට උත්සාහ කළද, නවීන භූ-දේශපාලනික සන්දර්භය තුළ ඉන්දියාවේ ප්රවේශය වෙනස් වී ඇත. 1980 දශකයේ පැවති මිලිටරිමය මැදිහත්වීමේ යුගය අවසන් වී ඇති අතර, වර්තමාන ඉන්දියාවේ ප්රධාන අරමුණ වන්නේ ශ්රී ලංකාව තුළ ඉන්දියාවේ උපායමාර්ගික අවශ්යතාවලට ගරු කරන ස්ථාවර සහ මිත්රශීලී ආණ්ඩුවක් පවත්වා ගැනීමයි. ඉන්දියාවේ දේශීය ව්යුහය ද තරමක් සංකීර්ණ ෆෙඩරල් ආකෘතියක් මත ක්රියාත්මක වන බැවින්, තමන්ගේම ප්රාන්තවල බලතල අභියෝගයට ලක්වන බවට දෝෂාරෝපණය එල්ල වන මොහොතක, අසල්වැසි රටකට පූර්ණ ෆෙඩරල් ක්රමයක් ලබා දෙන ලෙස ඉන්දියාව බලපෑම් කරනු ඇතැයි අපේක්ෂා කිරීම අසීරුය. දකුණු ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලන වාතාවරණය තුළ ‘ෆෙඩරල්’ යන වචනය පවා රට බෙදීමේ පළමු පියවර ලෙස අර්ථකථනය කෙරේ. එම නිසා, සිංහල ජාතිකවාදී විරෝධයක් සහ රාජ්ය තාන්ත්රික අස්ථාවරත්වයක් ඇති විය හැකි ක්රමයකට ඉන්දියාව කිසිදාක මැදිහත් නොවනු ඇත.
තනබාලසිංහම් මහතා පෙන්වා දෙන්නේ දෙමළ පක්ෂ තමිල්නාඩුවේ සහයෝගය පතනවාට වඩා, පළමුව ශ්රී ලංකාව තුළ දේශපාලන ක්රියාවලියක් සහ ප්රජාතන්ත්රවාදී ජනතා ව්යාපාරයක් ගොඩනැගීමේ අවශ්යතාවය පවතින බවයි.
