1968 අංක 32 දරන පුද්ගලයින් ලියාපදිංචි කිරීමේ පනත සහ පොලිස් ආඥාපනත අනුව, පොලිස් නිලධාරියෙකුට රාජකාරිමය අවශ්යතාවයක් මත (වරදක් වැළැක්වීම, විමර්ශනයක් සිදු කිරීම හෝ අනන්යතාවය තහවුරු කිරීම සඳහා) පුද්ගලයෙකුගේ අනන්යතාවය විමසීමට පූර්ණ බලය ඇත.
බොහෝ දෙනා අතර පවතින වැරදි මතයක් වන්නේ ජාතික හැඳුනුම්පත (NIC) ළඟ නොතිබීම පමණක්ම පුද්ගලයෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීමට ප්රමාණවත් හේතුවක් වන බවයි. නමුත් නීතිය අනුව, හැඳුනුම්පත ළඟ නොතිබීම පමණක් ස්වාධීන සාපරාධී වරදක් නොවේ. කෙසේ වෙතත්, වෙනත් සාධාරණ සැකයක් පවතින අවස්ථාවක, හැඳුනුම්පතක් ඉදිරිපත් කිරීමට නොහැකි වීම එම සැකය තහවුරු කිරීමට බලපාන කරුණක් විය හැකි අතර, ඒ අනුව පොලිසියට නීතියෙන් ලබාදී ඇති බලතල අනුව ඉදිරි ක්රියාමාර්ග ගත හැකිය.
**නම සහ ලිපිනය ප්රකාශ කිරීම ප්රතික්ෂේප කළහොත්:**
අපරාධ නඩු විධාන සංග්රහයේ 33 වන වගන්තිය අනුව, යම් පුද්ගලයෙකු වරෙන්තුවක් නොමැතිව අත්අඩංගුවට ගත නොහැකි වරදක් (Non-cognizable Offence) කළ බවට චෝදනා ලැබ ඇති අවස්ථාවක, පොලිස් නිලධාරියෙකු ඉල්ලා සිටින විට තම නම සහ ලිපිනය ලබා දීම ප්රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, හෝ අසත්ය තොරතුරු ලබා දෙන්නේ නම්, එම පුද්ගලයාගේ අනන්යතාවය සහ පදිංචිය තහවුරු කර ගැනීම සඳහා වරෙන්තුවක් නොමැතිව අත්අඩංගුවට ගැනීමට පොලිසියට බලය ඇත.
මෙහි වැදගත් නීතිමය කරුණ වන්නේ, එවැනි අත්අඩංගුවට ගැනීමේ ප්රධාන අරමුණ පුද්ගලයාගේ අනන්යතාවය තහවුරු කර ගැනීම වීමයි. අනන්යතාවය සහ ලිපිනය නිවැරදිව තහවුරු වූ පසු, නීතියෙන් නියම කර ඇති පරිදි ඔහුව ඇප මත මුදා හැරිය යුතුය. මෙම කරුණු පැහැදිලි කර ඇත්තේ පොලිස් පරීක්ෂක (නීති කොට්ඨාසය) නීතිඥ පී. අමිත අබයසේකර සිල්වා මහතා විසිනි.
