යුක්රේන යුද්ධයත් සමඟ ඩ්රෝන තාක්ෂණයේ සිදුවන ශීඝ්ර දියුණුව හමුවේ යුරෝපීය ආරක්ෂක පද්ධතීන් දැඩි අභියෝගයකට මුහුණ දී සිටින බව නවතම වාර්තා පෙන්වා දෙයි. රුසියානු ආක්රමණයට පෙර යුරෝපීය හමුදාවන් සතුව ඩ්රෝන යානා 2,000කට වඩා නොතිබුණ ද, වර්තමානය වන විට දෙපාර්ශ්වයම වසරකට ඩ්රෝන ඒකක මිලියන හතක් පමණ යුද පිටියේදී භාවිත කරන මට්ටමට මෙම ක්ෂේත්රය වර්ධනය වී තිබේ.
ඩ්රෝන තාක්ෂණය සෑම මාස තුනත් හයත් අතර කාලයකදී අලුත් වන බැවින්, රජයක් විසින් ඩ්රෝන යානා මිලියන ගණනක් ඇණවුම් කර ඒවා ලැබෙන විට එම තාක්ෂණය යල් පැන ගිය (Obsolete) තත්ත්වයට පත්වීමේ අවදානමක් පවතී. සාමාන්යයෙන් ඇණවුම් කර වසරක් ගතවන විට එම පද්ධති යුද පිටියට නුසුදුසු මට්ටමට පත් වේ.
යුක්රේනය සිය ඩ්රෝන නිෂ්පාදනය 2024 වසරේ පැවති මිලියන 2.2 සිට 2025 වන විට මිලියන 4.5 දක්වා දෙගුණයකින් ඉහළ නංවා ඇත. යුක්රේන ඉංජිනේරුවන් සිය සැලසුම් සහ ක්රියාත්මක කිරීමේ චක්රය මාස කිහිපයක සිට සති කිහිපයක් දක්වා කෙටි කර ඇති අතර, එමගින් යුද පිටියෙන් ලැබෙන දත්ත මත පදනම්ව ඉතා වේගයෙන් තාක්ෂණය දියුණු කිරීමට ඔවුන්ට හැකි වී තිබේ.
ෆින්ලන්තය වැනි රටවල් මේ වන විටත් අත්දකිමින් සිටින්නේ මෘදුකාංග, සන්නිවේදන, මගපෙන්වීමේ පද්ධති සහ ජෑමර් මඟහරින තාක්ෂණයන් (Counter-jamming technologies) ඉතා කෙටි කලකින් යල් පැන යන ආකාරයයි.
පර්යේෂකයින් පෙන්වා දෙන්නේ යුරෝපය මෙම තාක්ෂණික වේගය සමඟ සමපාත වීමට නම් සිය ආරක්ෂක උපකරණ මිලදී ගැනීමේ ක්රියාවලිය (Procurement) සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කළ යුතු බවයි. එසේ නොමැති වුවහොත් යුරෝපීය රටවල් විශාල මුදලක් වැය කර මිලදී ගන්නා ආරක්ෂක පද්ධතීන් සැබෑ යුද අවස්ථාවකදී ඵල රහිත වීමේ අවදානමක් පවතී.
