දැඩි හිරු රැස් මධ්යම කඳුකරයේ බටහිර බෑවුම් දවාලමින් පවතින මොහොතක, මෙතෙක් කාලයක් දිය යට සැඟවී තිබූ අතීත නටඹුන් සහ අත්භූත දූපත් සමූහයක් යළිත් කරළියට පැමිණෙමින් තිබේ. ජල පෝෂක ප්රදේශවලට බලපා ඇති මෙම දැඩි වියළි කාලගුණය හේතුවෙන් ප්රධාන ජලාශ ද්විත්වයේ ජල මට්ටම අදහාගත නොහැකි වේගයකින් පහත වැටෙමින් පවතින අතර, එය වසර ගණනාවකට පසු පරිසරයේ සිදුවන බරපතළ වෙනසක පෙරනිමිති පළ කරයි. ජලාශ පතුලේ සැඟවුණු මෙම දර්ශනයන් මතුපිටට පැමිණීම දකින කාගේත් සිත් තුළ ඇති කරන්නේ කුතුහලයට වඩා කිසියම් නොසන්සුන්කාරී හැඟීමකි.
පවතින තත්ත්වය පිළිබඳව ජලාශභාර ඉංජිනේරුවන් පවසන්නේ අද උදෑසන වනවිට මාවුස්සාකැලේ ජලාශයේ ජල මට්ටම පිටාර මට්ටමේ සිට අඩි 50යි අඟල් 11ක් වැනි විශාල ප්රමාණයකින් පහළ බැස ඇති බවයි. ඊයේ දිනයේ මිලිමීටර් 12ක සුළු වර්ෂාපතනයක් ලැබුණද, එමඟින් ජලාශයේ ජල මට්ටම ඉහළ නැංවීමට කිසිදු බලපෑමක් එල්ල වී නොමැති බව වාර්තා වේ. ඒ හා සමානවම කාසල්රි ජලාශයේ ජල මට්ටමද අඩි 40යි අඟල් 10ක් දක්වා සීඝ්රයෙන් පහළ බැස ඇති අතර, එහි පතුලේ ගිලී තිබූ පැරණි නටඹුන් දැන් ගොඩබිමට දිස්වන තරමටම ජලය හිඳී ගොස් තිබේ.
මෙම ජල මට්ටම පහළ බැසීම හුදෙක් නටඹුන් නැරඹීමට අවස්ථාවක් නොව, සමස්ත රටේම අනාගතය අඳුරු කරන බරපතළ අනතුරු ඇඟවීමක් බව අප වටහා ගත යුතුය. විමළසුරේන්ද්ර, ලක්ෂපාන, නව ලක්ෂපාන මෙන්ම කැනියොන් සහ පොල්පිටිය යන ප්රධාන ජලවිදුලි බලාගාරවල හදවත බඳු මෙම ජලාශ සිඳී යාමෙන් ඉදිරි කාලයේදී රටේ විදුලි බල උත්පාදනය අර්බුදයකට ලක්වීමේ දැඩි අවදානමක් පවතී. අතීතයේ නටඹුන් මතුපිටට පැමිණෙන්නේ අනාගතයේ අප මුහුණ දීමට යන අඳුරු අර්බුදයක පණිවිඩය රැගෙන නොවේදැයි අප සැවොම මොහොතක් සිතා බැලිය යුතුය.
